เหี่ยวย่นของไป๋หลั่ว “ท่านผู้ดูแล การที่มาล้อมรอบพวกเราเช่นนี้ ข้าสงสัยว่าท่านกำลังสมรู้ร่วมคิดกับสำนักอัศวิน…หากเป็นเช่นนั้น เมื่อข้าทูลต่อฝ่าบาท เกรงว่าเจ้าจะไม่ได้ดำรงตำแหน่งผู้ดูแลอีกต่อไป”
ร่างกายไป๋หลั่วสั่นสะท้าน “ท่าน…ข้าน้อยผู้ต่ำต้อยเพียงทำตามขั้นตอนเท่านั้น โปรดอย่าทำให้ข้าลำบากเลยขอรับ…หากเป็นตามที่ท่านกล่าว ได้โปรดแสดงพระราชโองการขององค์จักรพรรดิด้วย ข้าน้อยไม่มีทางก่อกบฏและจะถอยทัพออกทันที”
หลินมู่อวี่ตะลึงและอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งในใจ จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ต้องรู้ว่าพระราชโองการอยู่ที่ตู้ไห่ จึงกล้าก่อปัญหาให้เช่นนี้
…
“ล้อมรอบพวกเราได้เลยหากเจ้าต้องการ!”
ทันใดนั้นหลินมู่อวี่ก็ชักกระบี่พร้อมกวาดออกไปบนพื้น ปราณยุทธ์หลั่งไหลพร้อมฝุ่นตลบจนเกิดร่องขนาดใหญ่ชั่วพริบตา หลินมู่อวี่มองเหล่าทหารเขตอวิ้นจงตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา “ใครกล้าข้ามเส้นนี้มาข้าจะฆ่าอย่างไม่ปรานี!”
หลินมู่อวี่จ้องมองไป๋หลั่วและกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ข้ารู้ว่าเจ้าคิดสิ่งใด รอก่อนเถิด ข้าจะทำตามที่เจ้าปรารถนาเอง”
ไป๋หลั่วตะลึงและเผยสีหน้ากระวนกระวาย
…………………
