ชุดเกราะของกองทัพหลวงกำลังล้อมรอบกลุ่มทหารของตน
“เกิดอะไรขึ้น?”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วและเดินออกไป “ใครคือผู้นำทัพ?”
โล่ค่อยๆ เปิดออกพร้อมชายผู้หนึ่งสวมชุดเสนาบดีขี่ม้าออกมาด้านหน้า เขาประสานมือก่อนกล่าวว่า “ข้าคือผู้ดูแลเขตอวิ้นจงนามว่าไป๋หลั่ว ยินดีที่ได้พบท่านหลินมู่อวี่ขอรับ”
“ไป๋หลั่ว เจ้านำทหารมาล้อมรอบพวกเราเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร?” หลินมู่อวี่ถามด้วยความโกรธ
ไป๋หลั่วเผยรอยยิ้มจางๆ “รายงานท่านหลินมู่อวี่ ภูเขาขวานไฟแห่งนี้อยู่ในภายใต้อำนาจของเขตอวิ้นจง เนื่องจากมีกลุ่มทหารรับจ้างจากภูเขาหลงหยานเข้ามาป้วนเปี้ยน ในฐานะผู้ดูแล ข้าจึงต้องนำทหารมาตรวจสอบขอรับ”
หลินมู่อวี่หยิบเหรียญออกมาและพูดว่า “เหรียญแม่ทัพองครักษ์ทิศใต้อยู่ที่นี่ เมื่อเห็นแล้วก็ถอยทัพออกไปซะ”
“ไม่สามารถทำได้ขอรับ”
“ไม่ได้? หมายความว่าอย่างไร?”
ไป๋หลั่วยังคงยิ้มเช่นเดิมขณะที่โค้งคำนับ “เขตอวิ้นจงอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเมืองห้าหุบเขา การต่อสู้ในพื้นที่จะเป็นการสร้างความเดือดร้อนแก่คนของข้า ดังนั้น…ก่อนที่ทหารแห่งเมืองห้าหุบเขาจะมา ไป๋หลั่วไม่สามารถถอนกำลังทัพได้ มิเช่นนั้นข้าน้อยคงได้รับโทษจากท่านผู้ว่าขอรับ”
หลินมู่อวี่ขบฟันแน่นด้วยความโกรธ
เว่ยโฉวกระซิบด้านข้าง “เจ้าจิ้งจอกเฒ่านี่มิเคยสนใจแม้จะมีกลุ่มทหารรับจ้างฆ่ากันตาย ทว่ากลับมาล้อมรอบเราเช่นนี้…ช่างไร้สาระ!!”
หลินมู่อวี่ขี่ม้าออกมาอย่างเชื่องช้าขณะที่มองหน้า
