สายลมและสายฝนเชื่อมต่อผืนโลกและท้องนภา กองทหารถูกล้อมรอบด้วยป่าเยือกแข็งและเสียงเท้าม้าดังเสียดหู หลินมู่อวี่นำหน้าองครักษ์ทั้งหกสิบนายผ่านป่าอันหนาวเหน็บเข้าสู่ชายแดนมณฑลชีไห่ แต่ละคนสวมหมวกเกราะสีเงินพร้อมผ้าคลุมสีขาวปิดบังใบหน้า หัวและไหล่ถูกหิมะปกคลุมพร้อมน้ำค้างแข็งเกาะที่ขนตา ชายแดนมณฑลชีไห่หนาวมากจนกลายเป็นพื้นที่เยือกแข็งซึ่งค่อนข้างแตกต่างจากเมืองหลันเยี่ยน
‘ฮี้…’
หลินมู่อวี่หยุดม้าที่วิ่งอย่างรวดเร็วโดยฉับพลันจนเกือบทำให้ตกม้า เขาเปิดผ้าคลุมออกเผยให้เห็นใบหน้าที่มีน้ำค้างแข็งเกาะ ก่อนจะทอดสายตาออกไปและพบว่ามีถนนสายหนึ่งตัดผ่านภูเขาเข้าสู่มณฑลชีไห่ อีกทั้งมีป้อมปราการตั้งตระหง่านท่ามกลางหิมะและสายลม
ชายแดนมณฑลชีไห่อยู่ที่นี่!
“ท่านขอรับ!”
เว่ยโฉวชี้ไปด้านหน้า “ดูนั่น! หน่วยสอดแนมของกองทัพทะลวงนภามาที่นี่แล้ว”
ไม่นานหลังจากเว่ยโฉวพูดจบ ก็มีร่างคนปรากฏขึ้นในหิมะ พวกเขาเป็นทหารม้าหนักที่สวมชุดเกราะกองทัพหลวง หน่วยสอดแนมพลันชักกระบี่ล้อมรอบกลุ่มหลินมู่อวี่ทันที ผู้นำกลุ่มซึ่งเป็นชายวัยกลางคนตะโกนขึ้นด้วยเสียงแหลมคม “เจ้าเป็นใคร ถึงได้บังอาจบุกเข้ามาในชายแดนมณฑลฉีไห่!?”
หลินมู่อวี่ควักเหรียญแม่ทัพองครักษ์ทางใต้ออกมา “แม่ทัพองครักษ์ทิศใต้คนใหม่ ข้าต้องการพบแม่ทัพตู้ไห่แห่งกองทัพทะลวงนภาพร้อมนำพระราชโองการของฝ่าบาทมาด้วย!”
“ท่านคือหลินมู่อวี่หรือ?” ผู้บัญชาการวัยกลางคนเลิกคิ้วก่อ
