นจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “บุคคลในตำนานแห่งจักรวรรดิเป็นเด็กหนุ่มหน้าขาวซีดเช่นนี้ ช่างเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ…ฮ่าๆ ในเมื่อเป็นแม่ทัพองครักษ์ทิศใต้ ก็ตามข้ามาเถิด ข้าจะพาท่านไปหาแม่ทัพใหญ่เอง”
“ขอบคุณมาก!”
หน่วยสอดแนมพลันหันกลับพร้อมชูธงกองทัพทะลวงนภาขึ้นและตะโกน “เปิดเส้นทาง!”
เสียงกีบเท้าม้าดังขึ้นพร้อมทหารทั้งสองร้อยนายควบม้าเข้าไปที่ชายแดนมณฑลชีไห่
เมื่อเข้าใกล้ป้อมปราการ หลินมู่อวี่ก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างตกตะลึงกับการป้องกันของป้อมปราการแห่งนี้ กำแพงทำจากหินก้อนใหญ่วางซ้อนกันสูงราวห้าสิบเมตรซึ่งสามารถเรียกได้ว่าเป็น ‘ปราการตามธรรมชาติ’ มีการฉาบเหล็กบางบนผนังพร้อมทั้งมีมีดปลายแหลมฝังอยู่ ดังนั้นจึงไม่สามารถปีนขึ้นไปได้ ทางเดียวที่จะบุกเข้าป้อมปราการคือทำลายประตู ทว่าประตูใหญ่นั้นทำขึ้นจากเหล็กบริสุทธิ์ซึ่งการโจมตีธรรมดาไม่สามารถสร้างความเสียหายแก่มันได้
“เปิดประตู!” ผู้บัญชาการวัยกลางคนยกเหรียญขึ้นสูง
ท่ามกลางลมหนาวและหิมะ ทหารบนกำแพงโบกมือก่อนที่ประตูบานใหญ่หนาราวหนึ่งเมตรจะเปิดออกอย่างเชื่องช้าพร้อมเสียงเหล็กขยับดังขึ้น มีทหารของกองทัพทะลวงนภากลุ่มหนึ่งถือศาสตราวุธรออยู่ด้านใน บนใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้
“แม่ทัพหลิน โปรดมากับข้า!”
“ขอบคุณมาก!”
หน่วยสอดแนมควบม้าผ่านถนนสายหลักของป้อมปราการ
เว่ยโฉวและเซี้ยโหวซางมองสำรวจบริเวณโดยรอบอย่างตื่นตกใจ นั่นมันธรณีประตูอะไรกัน…
