บไปพักผ่อนเถิด พรุ่งนี้เราจะตื่นแต่เช้าเพื่อฝึกฝน!”
“ขอรับท่านแม่ทัพ!”
เหล่านายพลต่างลุกขึ้นและเดินออกไป
“แม่ทัพหลินหยุดก่อน” ตู้ไห่ทักขึ้น
หลินมู่อวี่ไม่รู้ว่าเผลอกินโอสถใดเข้าไป จึงยืนอยู่กับที่อย่างงุนงง ขณะที่เฝ้ามองเว่ยโฉวและเซี้ยโหวซางออกไปยังกระโจมทหารด้านนอก
“แม่ทัพใหญ่มีสิ่งใดหรือ?” หลินมู่อวี่ถาม
ตู้ไห่พ่นลมออกจมูกและดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา “ข้าฝึกฝนเหล่าทหารทั้งเก้าหมื่นนายแห่งเมืองหน้าด่านชีไห่ด้วยตนเอง อาจกล่าวได้ว่าพวกเขาเป็นดั่งพี่น้องร่วมสายเลือด และการจะให้ข้ามอบพวกเขาให้นั้น…ข้าไม่เต็มใจเลยสักนิด! หลินมู่อวี่…ไม่เป็นไรหากท่านต้องการกองกำลังสองหมื่นนายเหล่านั้น ทว่าต้องแสดงความสามารถที่แท้จริงให้ข้าเห็นซะ!”
“ท่านต้องการให้ข้าทำอย่างไร?” หลินมู่อวี่เผยแววตาดุร้าย เขารู้ดีว่าทุกอย่างจะไม่ราบรื่นถึงเพียงนี้
ตู้ไห่หัวเราะก่อนจะตวัดดาบ “รับสามกระบวนท่าของข้าไป หากไม่สามารถต้านรับได้ เช่นนั้นท่านก็ไม่มีความสามารถจะนำกองทัพ!”
“ดี!” หลินมู่อวี่ชักกระบี่วิญญาณมังกรออกมาพร้อมเสียงกระบี่คำรามดังก้องไปถึงกระโจมทหาร
….
“ท่าไม่ดีแล้ว ท่านแม่ทัพกำลังจะต่อสู้…” เว่ยโฉวขมวดคิ้ว
เซี้ยโหวซางสูดหายใจลึก “มิจำเป็นต้องกังวล แม้ตู้ไห่จะอยู่ขอบเขตนภาชั้นที่สาม ทว่าท่านแม่ทัพต้องไม่แพ้อย่างแน่นอน อีกทั้ง…ตู้ไห่คงไม่กล้าสังหารท่านหลินมู่อวี่”
“อืม ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น…”
…………………………
