ระดับดาวสีทองแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์…จางเหว่ย!
ทหารอวี้หลินนับพันพุ่งเข้ามา ทว่าหลินมู่อวี่พลันยกมือขึ้นและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านจางเหว่ยอย่าเพิ่งรีบร้อน นี่เป็นเพียงความเข้าใจผิดกัน ฮ่าๆ”
หลินมู่อวี่ดีใจ จางเหว่ยมาทันเวลาพอดีราวกับสวรรค์เมตตา
จางเหว่ยเข้าใจถึงสถานการณ์ทันทีก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น “โอ้ เป็นคุณชายถังปินเองหรือ ข้าก็นึกสงสัยว่าเป็นผู้ใด…ทว่าคุณชายถังปิน การนำกองทัพจำนวนมากเพียงนี้เข้ามาในเมืองหลวง จำต้องรายงานก่อนขอรับ ทหารรักษาพระองค์ของเรายังมิได้รับรายงานเรื่องทหารม้าหนึ่งพันนายของคุณชายถังปินเลย มีสิ่งใดผิดพลาดหรือไม่?”
ถังปินกัดฟันแน่นขณะที่ประสานมือคำนับ “ท่านจางเหว่ย มันเป็นเรื่องผิดพลาดอย่างแท้จริง ทหารม้าหนึ่งพันนายเหล่านี้ถูกส่งมาจากเมืองชีไห่เพื่อรับข้ากลับ จึงไม่มีเวลารายงานแก่ทหารรักษาพระองค์ ท่านจางเหว่ยโปรดให้อภัยเรื่องนี้ด้วย”
ริมฝีปากจางเหว่ยยกขึ้นและกล่าวว่า “โอ้ เป็นความผิดพลาดจริงหรือ ข้านึกว่าคุณชายถังปินต้องการจะต่อต้านท่านหลินมู่อวี่เสียอีก ท่านหลินมู่อวี่เพิ่งได้รับสมญานามว่าเป็นสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยน ดังนั้นหากใครคิดต่อต้านท่านหลินมู่อวี่ ก็จะเป็นการต่อต้านฝ่าบาทด้วย เป็นเรื่องดีที่มันมิได้เป็นเช่นนั้น หากคุณชายกำลังจะเคลื่อนทัพไป อาวุโสจางผู้นี้ไม่ส่งล่ะ ยังมีหน้าที่ต้องลาดตระเวนต่อ”
ถังปินพยักหน้ารับ “ขอรับ แล้วเจอกันใหม่!”
“ข้าไม่ส่งล่ะ!”
