บัดหางเหล็กด้านหลังอย่างรวดเร็ว! หลินมู่อวี่ไม่สามารถหลบไปไหนได้ ทันใดนั้น! หางก็กระแทกลงแผ่นหลังเต็มแรง! หลินมู่อวี่ร้องครวญครางออกมาด้วยความเจ็บปวด สัตว์ร้ายตัวนี้ใช้หางเพียงอย่างเดียวก็ทำลายเกราะปราณยุทธ์ของเขาได้ ทว่าก็โชคดีที่เขามีเกราะปราณยุทธ์ มิเช่นนั้นการโจมตีเมื่อครู่คงทำให้กระดูกสันหลังแตกเป็นเสี่ยงๆ และแม้แต่เซียนบนสวรรค์ก็คงไม่สามารถช่วยได้ทัน
“ช่วยท่านแม่ทัพเร็ว!”
เซี้ยโหวซางชักกระบี่พร้อมพุ่งไป ขณะที่หลินมู่อวี่กลิ้งไปตามพื้นเขาก็เรียกเถาวัลย์น้ำเต้า ฉับพลันเถาวัลย์จำนวนมากก็พวยพุ่งจากพื้นพันธนาการสัตว์ร้ายอย่างแน่นหนา หลินมู่อวี่พลันตะโกนว่า “เซี้ยโหวซางถอยไป! ห้ามใครเข้าไปใกล้! เว่ยโฉวยิ่งตามันซะ!!”
“ขอรับ!”
เว่ยโฉวไม่กล้ายิงอย่างผลีผลาม จึงรั้งสายธนูและรอโอกาส
หลินมู่อวี่รีบควบแน่นกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรอีกครั้ง ทว่ามันอ่อนแอกว่าเดิมเนื่องจากเป็นการเรียกครั้งที่สอง กระบี่วิญญาณมังกรพุ่งออกไปพร้อมแก่นเพลิงมังกรลุกโชนที่ใบดาบ ‘ฉึก!’ ใบดาบค่อยๆ ทะลวงช่องท้องของสัตว์ร้าย…นี่คงเป็นจุดอ่อนของมันใช่หรือไม่?
‘เปรี้ยง!’
เสียงระเบิดดังก้อง ขณะที่กระบี่วิญญาณมังกรทะลวงช่องท้องสัตว์ร้ายตามดังคาด! เลือดสีทองสาดกระเซ็นทั่วบริเวณทันที ‘โฮก!’ สัตว์ร้ายคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวเกิดคลื่นพลังกระแทกกระบี่วิญญาณมังกรปลิวออกไป และทำลายกำแพงทีละชั้น!
หลินมู่อวี่ยกมือขวาขึ้นควบคุมก
