ระบี่วิญญาณมังกร ขณะที่มือซ้ายควานหามีดเสียงปีศาจ เขาพลันควบแน่นปราณยุทธ์ก่อนจะขว้างมีดใส่สัตว์ร้ายพร้อมเสียงหวีดหวิวแหลมคม
‘โฮก!!’
สัตว์ร้ายมิยอมถอยแม้มีดเสียงปีศาจจะพุ่งมาที่หัว มันสะบัดอย่างรวดเร็ว ‘เคร้ง!’ มีเพียงขนกระจุกหนึ่งถูกตัดออก หัวของมันแข็งมาก!
หลินมู่อวี่ไม่ยอมหลบขระที่สัตว์ร้ายพุ่งตรงเข้ามา เขาพลันยกมือขวาพร้อมใบหน้าที่โกรธเกรี้ยว จู่ๆ พื้นที่โดยรอบก็เริ่มบิดเบี้ยว ภาพมายาปีศาจและทวยเทพรวมตัวกันรอบกำปั้นหลินมู่อวี่ ทันใดนั้น! เขาก็ปล่อยหมัดใส่สัตว์ร้ายเต็มแรง!
สี่ประทีปเทพมารโศกา!
‘ตูม!’
คลื่นปราณยุทธ์ปะทุขึ้นพัดหิมะโดยรอบปลิวไปหลายเมตร ขณะที่หลินมู่อวี่เองถูกคลื่นพลังกระแทกถอยหลัง และแขนขวาชาไปทั้งแขน
สัตว์ร้ายยังคงต้านพลังสี่ประทีปได้โดยไม่ตาย ร่างกายของมันบิดงอเล็กน้อยก่อนจะกระโจนขึ้นบนฟ้าอีกครั้ง พร้อมอ้าปากเปื้อนเลือดตรงไปที่คอของหลินมู่อวี่อย่างรวดเร็ว!
หลินมู่อวี่ไม่สามารถปล่อยให้มันลงมือได้ มิเช่นนั้นเขาต้องตายแน่!
ทว่าเขากำลังทรมานจากเงื่อนไขของการใช้สี่ประทีป เช่นนั้นจะหลบการโจมตีได้อย่างไร…หลินมู่อวี่ทำได้เพียงขยับเล็กน้อย ส่งผลให้อสูรร้ายร่วงลงกระแทกไหล่เต็มแรง ‘กร้วม!’ เขี้ยวแหลมคมเจาะทะลุเกราะ ก่อนที่เลือดจะไหลทะลักออกมา เขี้ยวคู่นั้นค่อยๆ เจาะลึกลงไปถึงเนื้อ สร้างความเจ็บปวดแสนสาหัสให้แก่ร่างกายและจิตวิญญาณ
หลินมู่อวี่พยายามเอื้อมมือคว้ากระบี่วิญญาณมัง
