เต้ามีเจ็ดชั้น แต่ไม่ทราบว่าคือระดับใด”
เซี้ยโหวซางจึงอธิบาย “ท่านแม่ทัพคงไม่ทราบ วิญญาณยุทธ์เป็นสิ่งที่มั่นคง มีผู้ที่มีวิญญาณยุทธ์ระดับต่ำมาตั้งแต่กำเนิดมากมาย ทว่าหากเกิดความบังเอิญหรือฝึกฝนอย่างหนัก วิญญาณยุทธ์ระดับแปดก็สามารถเปลี่ยนเป็นระดับเจ็ดได้ขอรับ ข้าคิดว่าในเมื่อน้ำเต้าของท่านเปลี่ยนเป็นสีทอง มันก็ไม่ควรจะเป็นระดับสิบอีกต่อไป หากท่านแม่ทัพกลับไปที่เมืองหลันเยี่ยน ควรแสดงให้ใต้เท้าเหล่ยหงเห็น ดวงตาของเขาสามารถบอกระดับวิญญาณยุทธ์ได้ขอรับ”
“ฮ่า ยอดเยี่ยม!”
วิญญาณยุทธ์ระดับสิบเป็นสิ่งที่หลินมู่อวี่เจ็บใจมาตลอด ผู้ที่ทำลายโลกอย่างเขากลับมีวิญญาณยุทธ์ต่ำต้อยเช่นนี้ มันช่างไม่สมเหตุสมผล! ทว่าจากที่เซี้ยโหวซางพูด…ดูเหมือนว่าความพยายามของหลินมู่อวี่จะสัมฤทธิผลในที่สุด!
จากนั้นเซี้ยโหวซางก็พูดต่อ “ท่านแม่ทัพขอรับ นี่เกือบจะรุ่งสางแล้ว ข้าว่าเราควรกลับรังอินทรี หากอยู่นานกว่านี้เกรงว่าท่านแม่ทัพจะไปไม่ทันการประลองยุทธ์ขอรับ”
“เกือบรุ่งสางแล้ว…”
หลินมู่อวี่ตกตะลึงเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าจะฝึกยุทธ์นานถึงเพียงนี้ การยกระดับของน้ำเต้าใช้เวลานานพอสมควร “อืม กลับรังอินทรีกัน!”
…
เมื่อหลินมู่อวี่ก้าวออกจากถ้ำก็พบว่าพวกเว่ยโฉวตัวสั่นเทา พวกเขาอาการไม่ค่อยดีหลังจากที่ต้องอยู่ด้านนอกตลอดทั้งคืนโดยไม่ได้นอน ทว่ามันคือโชคชะตาที่ต้องเผชิญ! หน่วยองครักษ์อินทรีใช้ชีวิตด้วยความยากลำบากกว่ามากเมื่อเท
