เหรียญตรามังกรทอง ผู้ที่ได้รับมันจะสามารถเกณฑ์กองทัพหนึ่งหมื่นนายจากทหารแห่งจักรวรรดิ อาอวี่ เจ้าต้องคว้าอันดับแรกมาให้ได้…”
หลินมู่อวี่รู้สึกสับสนเล็กน้อย “พี่เฟิงจี้สิง และพี่ฉินเหลยต่างก็เข้าร่วมการประลองยุทธ์ รวมทั้งจอมยุทธ์ท่านอื่นๆ อีกมากมาย ข้าเกรงว่าคงจะไม่ง่ายที่จะคว้าอันดับหนึ่งมา เสด็จพ่อ…หมายความว่าอย่างไรที่กล่าวว่าข้าต้องคว้าอันดับหนึ่งมา?”
ฉินจิ้นแย้มพระโอษฐ์ “อย่าถามให้มากความเลย เพียงพยายามคว้ามาก็พอ ขั้นแรกเจ้าต้องไม่ปล่อยให้เจิ้งฟาง อวี่เหวินเหลี่ยน หลิงเฟิง และคนอื่นๆ เอาเหรียญตรามังกรทองไปได้ อาอวี่…หากเจ้า เฟิงจี้สิง หรือฉินเหลย ได้รับเหรียญตรานี้ไป ทหารหมื่นนายนั้นก็จะยังในการดูแลของพ่อ มิเช่นนั้น…”
หลินมู่อวี่เริ่มเข้าใจบางอย่างขณะที่หรี่ตาลง “ผู้ใดก็ตามที่ถือเหรียญตรามังกรจะสามารถมีกำลังทหารหมื่นนายให้เสด็จพ่อใช่หรือไม่ขอรับ?”
“ช่างมีปัญญาหลักแหลม!”
ฉินจิ้นแย้มพระโอษฐ์ “อาอวี่ นี่ก็ดึกมากแล้ว เจ้าควรกลับไปพักผ่อน”
“ขอบพระทัยขอรับเสด็จพ่อ”
“มีอาหารเหลือมากมาย เจ้าต้องการนำกลับไปหรือไม่?”
หลินมู่อวี่พลันนึกถึงทหารของตนที่รออยู่ด้านนอกก็พยักหน้า “ขอรับ ขอบพระทัยเสด็จพ่อ!”
…………………
