การเป็นศัตรูกับกองทัพจักรวรรดิ แม้ว่าท่านจะสังหารข้าที่นี่ พี่ชายข้า…เฟิงจี้สิงและฉินเหลย คงนำทหารหลายหมื่นนายมาถล่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงให้ราบเป็นหน้ากลองแน่”
“อา…”
เฝิงสี่ไม่สามารถทนรับแรงกดดันนี้ได้ต่อไป ดวงตาของเขาแดงก่ำและกล่าวด้วยความจำนน “ข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าท่านจะรักษาคำพูด ท่านมีเงินทุนเพียงพอสำหรับทหารสองพันนายหรือ?”
หลินมู่อวี่ล้วงมือเข้าไปในถุงสรรพสิ่งและหยิบเหรียญเพชรจำนวนหนึ่งออกมาโยนลงบนโต๊ะ “นี่เพียงพอจะเป็นข้อพิสูจน์ได้หรือไม่?”
“นี่มัน…”
เฝิงสี่พร้อมทั้งทหารรับจ้างที่อยู่ด้านข้างต่างตกตะลึง พวกเขามาจากครอบครัวยากจน แม้จะหาเงินได้มากมายในฐานะทหารรับจ้าง ทว่าทั้งชีวิตก็แทบไม่เคยเห็นเหรียญเพชรมาก่อน
…
“เอาล่ะ เช่นนั้นพวกเราควรจะเดินทางไปที่ภูเขาหลงหยานเมื่อใด?”
“ไปวันนี้เลย ยิ่งเร็วยิ่งดี”
“อืม”
เฝิงสี่กล่าวด้วยสายตาเย็นชา “แล้วท่านแน่ใจได้อย่างไรว่าข้าจะไม่ใช้อุบายฉวยโอกาสยึดภูเขาหลงหยานและแทนที่ทหารรับจ้างมังกรผงาด”
หลินมู่อวี่เผยรอยยิ้มจางๆ และผายมือขวาออก จากนั้นน้ำเต้าสีเขียวเข้มขนาดเล็กก็ลอยขึ้นมา ก่อนที่ปราณยุทธ์จะแปรเปลี่ยนเป็นพลังเจ็ดประทีปสีม่วง สายลมแห่งความโกลาหลถูกปลดปล่อยผลักทุกคนก้าวถอยไป หลินมู่อวี่กล่าวด้วยสายตาไม่แยแส “เพราะข้าจัดการพวกเจ้าได้ในพริบตา แล้วเหตุใดจึงต้องเป็นกังวล?”
………………………………….
