EP.198 เพลิงสวรรค์
ร่มมีขนาดไม่ใหญ่นัก ถังเสี่ยวซีจึงต้องเดินเบียดหลินมู่อวี่ เขาดูให้แน่ใจว่าร่มส่วนใหญ่อยู่ด้านเสี่ยวซี ดังนั้นอีกไม่นานเสื้อผ้าเขาคงต้องเปียกหมด
พื้นที่ภูเขารังอินทรีมีลักษณะดั่งชื่อของมัน มีหน้าผานับพัน และมียอดเขาที่ทะยานขึ้นสู่ท้องนภา มันมีภูมิศาสตร์ที่คล้ายกับภูเขาหลงหยานของทหารรับจ้างมังกรผงาดมาก ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือภูเขาหลงหยานมีบริเวณกว้างกว่าและจุคนได้มากกว่า
เสียงฟ้าคำรามดังมาแต่ไกลพร้อมเม็ดฝนที่ตกโปรยปราย
หลินมู่อวี่เอื้อมมือโอบไหล่ถังเสี่ยวซีอย่างแนบเนียน ทั้งสองเดินไปยังหน้าผาด้านข้างภูเขารังอินทรีและเหม่อมองออกไปด้านนอก เมืองหลันเยี่ยนสว่างไสวไปด้วยสายฟ้าพาดผ่าน และกลายเป็นภาพเบลอพลิ้วไหวไปตามแรงลมและสายฝน ถังเสี่ยวซีหันมองหลินมู่อวี่พร้อมรู้สึกถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือที่โอบเธอไว้ก่อนจะหน้าแดงก่ำ ลักยิ้มปรากฏขึ้นขณะที่กล่าวด้วยรอยยิ้ม “มู่มู่คิดเหมือนกันไหมว่า…บรรยากาศในตอนนี้มันดีมากเลย?”
“บรรยากาศดี?”
หลินมู่อวี่อดยิ้มไม่ได้ “สายฟ้าฟาดลงมาเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้คนคนหนึ่งกลายเป็นเถ้าถ่าน อำนาจแห่งสวรรค์มิใช่เรื่องเล็ก ภูเขารังอินทรีเป็นเทือกเขาที่สูงที่สุดในเมืองหลันเยี่ยน ดังนั้นมีโอกาสบ่อยครั้งที่จะโดนฟ้าผ่า ซึ่งไม่ได้บรรยากาศดีแม้แต่น้อย…”
ถังเสี่ยวซีหัวเราะออกมา ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา “เจ้าอ่านสถานการณ์ไม่เป็นจริงๆ…”