หลินมู่อวี่ตกตะลึง “นั่น…ช่างมันเถิด ข้ามิต้องการให้เจ้าต้องเหนื่อยถึงเพียงนั้น อีกทั้งข้าก็พอใจมากแล้วกับการมีเจ้าอยู่เคียงข้าง หากเจ้าต้องกลับไปเมืองชีไห่และกลายเป็นผู้นำตระกูล เช่นนั้นคงเป็นการยากสำหรับข้าที่จะพบเจ้าในแต่ละครั้ง”
“ใช่ มู่มู่ฉลาดที่สุด!”
‘เปรี้ยง!’ ทันใดนั้นสายฟ้าสีม่วงก็ผ่าลงบนยอดเขาต่อหน้าพวกเขา จนทำให้ต้นสนลุกเป็นไฟ มีสายฟ้าสีม่วงแลบแปลบปลาบบนฟากฟ้าเป็นระยะ จากนั้นเปลวตรงหน้าก็ค่อยๆ แทรกซึมผ่านก้อนหิน ภายในพริบตาก้อนหินนั้นก็ละลาย!
“นั่น…”
หลินมู่อวี่เบิกตากว้าง “เปลวไฟนั่นละลายหินได้เหรอ?”
ถังเสี่ยวซีหรี่ตา “มันคือเพลิงสวรรค์…เพลิงสวรรค์ในตำนานสามารถเผาผลาญทุกสิ่งอย่าง ไม่คิดเลยว่ามันจะมาอยู่ที่นี่! มู่มู่รีบออกจากที่นี่เร็ว! หากเพลิงสวรรค์ลามมาถึงพวกเราคงไม่รอดแน่ แม้แต่ร่างจอมยุทธ์ขอบเขตปราชญ์ก็กลายเป็นเถ้าถ่าน…”
“ไม่!”
หลินมู่อวี่นึกบางอย่างได้ “เสี่ยวซี เจ้ากลับไปรอข้าที่กระโจมก่อน ข้าต้องการเพลิงสวรรค์นี้!”
เพลิงสวรรค์เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และมีความร้อนยิ่งกว่าไฟหลอมโลกันตร์เสียอีก! นี่คือสิ่งที่หลินมู่อวี่กำลังต้องการที่สุดใช่หรือไม่?
ถังเสี่ยวซีมองท่าทางมุ่งมั่นของหลินมู่อวี่ เธอพลันกัดริมฝีปากแน่น “ก็ได้ หากมู่มู่ไม่ไป ข้าก็จะอยู่ที่นี่!”
“ไม่! เสี่ยวซีกลับไปซะ! มันอันตรายเกินไป”
