เสี่ยวซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “สถานะหรือ? ข้า…มิได้อยู่ในตำแหน่งสูงเลย ตราบใดที่มู่มู่ต้องการ ข้าจะอยู่ที่รังอินทรีกับเจ้าเอง จวนชีไห่นั้นน่าเบื่อมาก…หากพูดถึงสถานะแล้ว เสี่ยวอินมีสถานะที่สูงยิ่งกว่า และคงมาเป็นนายทหารนำทัพให้เจ้าไม่ได้”
“ใช่…”
หลินมู่อวี่พลันนึกถึงฉินอิน เธอเติบโตมาในตำหนักเจ๋อเทียน บางทีเธอคงรู้เรื่องความกดดันในแผ่นดินนี้ดียิ่งกว่าถังเสี่ยวซี เมื่อคิดได้เช่นนี้หลินมู่อวี่ก็รีบเอ่ยถาม “เสี่ยวซี กองทหารของเมืองชีไห่อยู่ภายใต้การควบคุมของปู่ของเจ้าหรือก็คือชางหลานกง เช่นนั้นแล้ว…หากชางหลานกงเสียชีวิต ใครจะเป็นผู้ควบคุมกองทหารเหล่านั้นเหรอ? เป็นเจ้าใช่หรือไม่?”
“ไม่ใช่”
ถังเสี่ยวซีส่ายหัว “ถึงกระนั้นข้าก็เป็นธิดา หากพวกเขามีทางเลือกอื่น ข้าก็คงไม่ได้ควบคุมกองทหาร อีกทั้งข้ามีเหล่าพี่ชายที่มีตำแหน่งสูงกว่า เช่นนั้นแล้วข้าจะควบคุมกองทหารได้อย่างไร…และข้าก็ไม่ได้สนใจมันนัก หรือว่าเจ้ากำลังบอกว่า…”
ดวงตาของเสี่ยวซีเบิกกว้าง “เจ้ากำลังบอกให้ข้าควบคุมเมืองชีไห่ใช่หรือไม่? เมื่อเป็นเช่นนั้น…ข้าจะลองดูแล้วกัน ท่านปู่ค่อนข้างตามใจข้าทีเดียว และหากสามารถกำจัดนิสัยเสียของตนเองออกไปได้ บางทีตำแหน่งผู้ปกครองเมืองชีไห่อาจถูกส่งมาให้ข้า?”
