การทหารกองพันหลัวเลี่ย…ผู้ติดตามของเฟิงจี้สิง!
“ผู้บัญชาการหลัวเลี่ย!”
“หืม?” เมื่อหลัวเลี่ยหันกลับมาเห็นหลินมูอวี่ก็ยิ้มทันที “ว่าไงท่านหลินมู่อวี่ เหตุใดจึงมาอยู่ที่ถนนทงเทียน มิใช่ว่าท่าน…ต้องอยู่ที่รังอินทรีหรือขอรับ?”
“วันนี้ข้าไม่ไปรังอินทรี” หลินมู่อวี่ขี่ม้าเดินเคียงข้างพวกเขา “ซากงูมังกรตัวนี้กำลังถูกส่งไปที่แห่งใดหรือ?”
“ฮ่าๆ ท่านแม่ทัพเฟิงจี้สิงต้องการให้เราเคลื่อนย้ายซากงูมังกรไปที่ตำหนักเจ๋อเทียนขอรับ เขากล่าวว่าเนื้อของสัตว์ร้ายมีพลังงานไฟจำนวนมาก ดังนั้นสามารถนำเนื้อแห้งไปทำซุปเพื่อให้ความอบอุ่นในฤดูหนาวได้ ส่วนกระดูกงูมังกรสามารถนำไปสกัดเป็นโอสถเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ แทบไม่ต้องกล่าวถึงความจริงที่ว่าหากงูมังกรอายุหนึ่งหมื่นสองพันสามร้อยปีตัวนี้รอดชีวิตไปได้ มันคงได้พัฒนาจนเป็นมังกรเลยทีเดียว!”
“เป็นเช่นนี้เอง…” หลินมูอวี่ถูมือพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ข้าขอหารือบางสิ่งกับท่านได้หรือไม่?”
“โอ้ อะไรหรือขอรับ?” หลัวอลี่ยิ้มขณะที่มองไปที่หลินมู่อวี่
“เกล็ดงูมังกร…หลังจากตัดออกแล้ว ข้าขอได้หรือไม่?”
“เรื่องนี้เองรึ…” หลัวเลี่ยหัวเราะ “ท่านกำลังวางแผนจะใช้มันเพื่อสร้างโล่หรือเกราะขอรับ?”
“โล่ขอรับ”
“หากเป็นเช่นนั้น…ได้สิขอรับ ท่านแม่ทัพมิได้กล่าวว่าต้องการใช้เกล็ดของมัน และงูมังกรตัวนี้ก็ถูกท่านหลินมู่อวี่สังหารด้วยตัวเอง ดังนั้นมันคงไม่มีปัญหาหากจะให้เกล็ดงูมังกรกับท่านหลินม
