ู่อวี่ เข้าไปในตำหนักกับข้าสิขอรับ เราจะให้เกล็ดหลังจากชำแหละเรียบร้อยแล้ว”
“หากเป็นเช่นนั้น…ย่อมได้ขอรับ! ท่านแม่ทัพเฟิงมิได้กล่าวว่าจะใช้เกล็ดงูมังกร อีกทั้งท่านหลินมู่อวี่เป็นผู้สังหารสัตว์ร้ายตัวนี้ ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาหากท่านหลินมู่อวี่ต้องการเกล็ดของมัน…เข้าไปรอในตำหนักกับข้าสิขอรับ จำเป็นต้องชำแหละงูมังกรให้เสร็จก่อน”
“ดี! ขอบคุณมากท่านนายพลหลัวเลี่ย!”
“สุภาพเกินไปแล้วขอรับ พวกเราต่างก็อยู่ฝ่ายเดียวกัน!”
…
หลังจากเข้าไปในตำหนักเจ๋อเทียน บริเวณด้านข้างห้องโถงเหล่าพ่อครัวช่วยกันชำแหละเนื้อและกระดูกของงูมังกร ส่วนเกล็ดที่เปื้อนเลือดถูกนำไปวางบนเกวียน หลินมู่อวี่นับได้กว่าห้าร้อยเกล็ด ซึ่งทำให้หัวใจของเขาพองโต เกล็ดจำนวนมากเหล่านี้ใช้เกวียนลำเลียงถึงห้าเล่ม!
เฟิงจี้สิงสั่งให้ทหารอวี้หลินยี่สิบนายช่วยหลินมู่อวี่ขนย้ายเกล็ดงูมังกร ในช่วงบ่ายพวกเขาก็ส่งเกล็ดเหล่านี้ไปที่โรงหลอมเหล็กขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง…โรงหลอมเหล็กขาวแห่งจักรวรรดิ กล่าวกันว่าโรงหลอมเหล็กแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับหมื่นปี และผ่านจักรพรรดิมาแล้วกว่าร้อยองค์ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อในปัจจุบัน เมื่อหลินมู่อวี่เดินเข้ามาด้านในก็พบร่างที่คุ้นตา…จินเสี่ยวถัง!
“พี่ใหญ่อาอวี่ ไม่ได้เจอกันสักพักแล้วนะเจ้าคะ!”
จินเสี่ยวถังเดินเข้ามาพร้อมเม้มริมฝีปาก “ฮืม…ให้ข้าแนะนำท่านแก่สำนักอัศวิน ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเพื่อการสอดแนม เป็นเพรา
