ะท่าน! จินเสี่ยวถังจึงสร้างความขุ่นเคืองให้แก่สำนักอัศวิน แล้วข้าต้องทำอย่างไร!”
หลินมู่อวี่รีบขอโทษเป็นการใหญ่ “ฮ่าๆ ข้าขอโทษเสี่ยวถัง มันเป็นความผิดข้าเอง ดังนั้นข้าจะรับผิดชอบทั้งหมด! จริงสิ…เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่?”
จินเสี่ยวถังตบไปที่ป้ายร้านเบาๆ “เพราะโรงหลอมเหล็กขาวแห่งจักรวรรดิเป็นของร้านค้าแห่งจักรวรรดิอย่างไรล่ะเจ้าคะ! จึงไม่แปลกที่ข้าจะอยู่ที่นี่!”
พูดจบจินเสี่ยวถังก็มองไปที่เกล็ดงูมังกรบนเกวียน “พี่ใหญ่อาอวี่ นี่มัน…ท่านจะใช้เกล็ดงูมังกรสร้างโล่หรือเจ้าคะ? โอ้! เกล็ดเหล่านี้หนามาก งูมังกรตัวนั้นอายุเท่าไหร่เจ้าคะ?”
“มากกว่าหมื่นปีน่ะ”
“อายุมากถึงเพียงนั้น…” จินเสี่ยวถังแลบลิ้น ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เมื่อเป็นเช่นนั้น…เสี่ยวถังจะคิดราคาไม่แพงให้นะเจ้าคะ เกล็ดละสิบเหรียญทองเป็นอย่างไร? นิลพิศวงอายุหนึ่งร้อยปีจะถูกหลอมเคลือบเกล็ดงูมังกรพร้อมทั้งเจาะและขัดเงาเสร็จสรรพในราคาสิบเหรียญทอง ตกลงไหมเจ้าคะ?”
“เอาล่ะ ขอบคุณเจ้ามากเสี่ยวถัง”
“ทว่ามีหนึ่งเงื่อนไขเจ้าค่ะ!”
“โอ้ อะไรหรือ?”
“ฮ่าๆ” จินเสี่ยวถังจับมือหลินมู่อวี่และกล่าวว่า “ท่านพ่อเพิ่งได้รับของจากทางตะวันตกซึ่งเป็นดอกบัวเจ็ดสีจำนวนมาก พี่ใหญ่อาอวี่ช่วยเสี่ยวถังปรุงโอสถฝันคืนสู่สูงสุดหนึ่งร้อยขวดให้ร้านค้าแห่งจักรวรรดิได้หรือไม่เจ้าคะ? เกิดปัญหาขึ้นในการประมูลครั้งล่าสุดทำให้มีลูกค้าต่างรอซื้อมันมากมาย!”
“ได้สิ…เสี่ยวถ
