“ท่านผู้นำ พะ…พวกเรา…” ทหารรับจ้างมังกรผงาดตกตะลึง ไม่รู้ว่าหลินมู่อวี่ผู้นี้กินโอสถอะไรเข้าไป ชายผู้นี้ไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าหลินมู่อวี่กำลังคิดสิ่งใดอยู่
หลินมู่อวี่ปลดปล่อยปราณยุทธ์ออกมาเพื่อสร้างกำแพงน้ำเต้าเพิ่ม “มีเพียงคนขี้ขลาดเท่านั้นที่ร้องขอความเมตตา กลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดมีชื่อเช่นนี้ก็เพราะร่างกายมนุษย์เต็มไปด้วยความกล้าหาญ หากพวกเจ้าไม่ใช่คนขลาดก็ลองหาวิธีเอาชนะข้าให้ได้สิ มิเช่นนั้นพวกเจ้ามีค่าพอที่จะเป็นทหารแห่งกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดเหรอ? เหอะ เข้ามาเลย…”
ทันทีที่หลินมู่อวี่ยั่วยุ พวกเขาก็ชักอาวุธขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่
หลัวอวี่ยืนอยู่ด้านข้างด้วยอาการตกตะลึง
จากนั้นการต่อสู้ก็ถูกดำเนินขึ้น ทหารรับจ้างกลุ่มใหญ่ใช้อาวุธโจมตีหลินมู่อวี่ด้วยทักษะที่หลากหลาย
“หมาในจู่โจม!”
“มังกรนภา!”
“ราชสีห์คำราม!”
“ลูกเตะสายฟ้า!”
…
การโจมตีหลายรูปแบบกระแทกใส่กำแพงน้ำเต้า ก่อนที่หลินมู่อวี่จะตอบโต้กลับ หมัดแล้วหมัดเล่าถูกปล่อยใส่เหล่าทหารรับจ้างกระเด็นออกไป ถึงกระนั้นราวกับเหล่าทหารรับจ้างกำลังโกรธแค้น พวกเขาพุ่งเข้ามาไม่หยุดพร้อมเลือดอาบหน้า ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้หลินมู่อวี่แทบจะควบคุมพลังไม่ได้ การเผชิญหน้ากับขอบเขตมนุษย์และขอบเขตปฐพี หลินมู่อวี่ใช้ได้เพียงสองประทีปส่งพวกเขาถอยกลับไป หากทหารเหล่านี้โจมตีพร้อมกันทั้งหมดตั้งแต่แรก เขาคงใช้ปราณยุทธ์จัดการได้เร็วกว่านี้
ช่องว่างเริ่
