งพวกเรายังไม่มาเลยขอรับ คงมาถึงราวพลบค่ำ”
“เช่นนั้นเราจะรอจนกว่าจะถึงเวลานั้น”
“ขอรับ!”
…
ตกบ่ายกลุ่มคนจำนวนหนึ่งก็มาเยือนยังค่ายร้างแห่งนี้ พวกเขาคือทหารรับจ้างจากเมืองชีไห่ แต่ละคนมีสีหน้าเหน็ดเหนื่อย ผู้นำกลุ่มเป็นสหายเก่าของหลัวอวี่ เขาจึงตัดสินใจมารวมกลุ่มพร้อมทหารสามสิบเก้านาย จึงทำให้กลุ่มทหารมังกรผงาดมีทหารกว่าร้อยนายแล้ว ไม่นานกลุ่มพ่อค้าขายม้าก็นำม้าศึกมาให้ทั้งหมดหนึ่งร้อยห้าสิบตัว ซึ่งเป็นม้าศึกทะเลทรายตอนเหนือหลากหลายพันธุ์ พวกมันทั้งเร็วและอึด จึงมีราคาถึงตัวละหนึ่งร้อยเหรียญทอง รวมทั้งสิ้นเป็นหนึ่งหมื่นห้าพันเหรียญทอง!
ต่อมาก็ต้องมีชุดเกราะและเครื่องแบบพิเศษประจำกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาด ซึ่งเป็นรายจ่ายทั้งหมด รวมทั้งอาวุธ อาหาร และอื่นๆ…การสร้างกองทัพเป็นการโยนเงินทิ้งอย่างเห็นได้ชัด!
โชคดีที่หลินมู่อวี่ไม่ได้ขาดแคลนเรื่องเงิน ทักษะการหลอมที่มีก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเป็นมหาเศรษฐี
พวกเขามาถึงกองบัญชาการของสำนักอัศวินในเวลาพลบค่ำ เหล่าทหารรับจ้างมังกรผงาดมองสำรวจไปทั่วบริเวณ ขณะที่ผู้บัญชาการทหารอวี้หลินเข้ามาต้อนรับหลินมู่อวี่อย่างสุภาพ “ผู้บัญชาการหลินมู่อวี่ ท่านแม่ทัพของเราต้องการให้รออยู่ที่นี่เพื่อมอบทุกอย่างให้ท่าน นี่คือกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดของท่านหรือ? ฮ่า…เป็นกลุ่มที่ไม่เลวเลย”
รอยยิ้มของเขาดูแปลกไปเล็กน้อย!
ทันใดนั้น! ทหารนายหนึ่งจากกลุ่มทหารรับจ้างมังกร
