แสงดาวสาดส่องบนทิวเขา กองทัพแห่งจักรวรรดิและองครักษ์อวี้หลินตั้งค่ายรอบๆ กองบัญชาการเพื่อพักแรม หลินมู่อวี่ เฟิงจี้สิง และฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนนั่งอยู่บนก้อนหินด้านหลังและดื่มสุรา ด้านข้างมีเว่ยโฉวก่อกองไฟและย่างขาแกะอยู่ ทั้งหมดนี่เป็นของที่เหลือจากการทำศึก ซึ่งแสดงให้เห็นว่าจีหยางและหลี่เฉียนซุนใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยถึงเพียงไหน
“ท่านแม่ทัพ!”
ผู้บัญชาการกองพันนายหนึ่งเข้ามาพร้อมประสานหมัด “เรารวบรวมหญิงสาวทั้งหมดในสำนักอัศวิน ซึ่งเป็นจำนวนทั้งสิ้นเจ็ดร้อยสิบสองคน…เราควรส่งพวกนางไปที่แห่งใดขอรับ?”
เฟิงจี้สิงเอ่ยถาม “แล้วตามกฎของจักรวรรดิ พวกนางต้องไปที่แห่งใดล่ะ?”
ผู้บัญชาการกองพันกล่าวพร้อมรอยยิ้มจางๆ “ตามกฎของจักรวรรดิ หญิงสาวเหล่านี้อยู่ร่วมกับกบฏมาเป็นเวลานานจนมีร่างกายสกปรก หลังจากทำความสะอาดแล้วจะถูกส่งไปยังหอเลี้ยงดูเพื่อฝึกให้เป็นผู้หญิงในค่าย ก่อนจะส่งไปยังกองบัญชาการต่างๆ”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “ไม่มีทางเลือกอื่นหรือ?”
“ข…ข้าน้อยไม่ทราบขอรับ…”
หลินมู่อวี่เงยหน้ามองเฟิงจี้สิง “พี่เฟิง หญิงสาวเหล่านี้ล้วนถูกลักพาตัวมาจากหมู่บ้านใกล้เคียง พวกนางไม่มีทางเลือกนอกจากรับใช้เหล่าทหารสำนักอัศวิน พี่ใหญ่รู้หรือไม่ว่าหอเลี้ยงดูเป็นสถานที่เช่นไร…ข้าคิดว่า…เราปล่อยหญิงสาวเหล่านี้ไปได้หรือไม่? หากส่งไปที่หอเลี้ยงดู คงไม่ต่างจากการส่งพวกนางไปลงนรกอีกขุม”
เฟิงจี้สิงครุ่นคิดสักครู่ “อาอวี่ เจ้าไม่ต้อง
