ลานกว้างกลางตำหนักกวางโศกา ณ เวลานี้เต็มไปด้วยการคุ้มกันอย่างแน่นหนา เหล่าขุนนางที่มาร่วมชุมนุมรวมไปถึงองครักษ์และทหารอวี้หลินอยู่กระจัดกระจายจนเต็มลาน หลังจากการลอบโจมตีของสำนักอัศวิน เฟิงจี้สิงจึงได้รวบรวมทหารกว่าหมื่นนายเพื่ออารักขาจักรพรรดิและองค์หญิงในตำหนักอย่างเต็มกำลัง
ท่ามกลางเหล่าขุนนางทั้งสองฝั่ง เฟิงจี้สิง ฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยนและหลินมู่อวี่ที่สวมชุดคลุมขาวเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ตามพรมแดงที่ถูกปูไว้จนถึงหน้าบัลลังก์จักรพรรดิฉินจิ้น ทั้งหมดทำการถวายบังคม “ทรงพระเจริญองค์จักรพรรดิ!”
หลินมู่อวี่รู้สึกปลื้มปีติอยู่ลึกๆ ตั้งแต่เขาเข้ามายังเมืองหลันเยี่ยนก็ได้เข้าร่วมกับกองทัพทันที ซึ่งนับว่าเป็นสิ่งดีสำหรับเขา เพราะหลินมู่อวี่อยากถวายบังคมเมื่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิเท่านั้น ไม่ต้องคุกเข่าบ่อยครั้งเหมือนพวกขุนนาง เพราะคนอย่างเขาไม่เหมาะกับการก้มหัวให้ใครง่ายๆ
ฉินจิ้นพยักหน้ากล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องพิธีรีตองก็ได้!”
ฉินอินยืนยิ้มให้หลินมู่อวี่อยู่ข้างเสด็จพ่อของนาง ขณะที่เหล่าขุนนางก้มหน้าหมอบอยู่ ด้วยใบหน้าอันงดงามทำให้ฉินอินเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในจักรวรรดิ ฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยนแอบยิ้มและส่ายหัวเบาๆ ทว่าเฟิงจี้สิงกลับถลึงตาก่อนจะกล่าว “ไอ้แก่ฉู๋ จริงจังด้วย…”
หลินมู่อวี่หุบยิ้มเงยหน้ามองฉินอินและเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“อุบ!”
ในที่สุดองค์หญิงก็หลุดหัวเราะ ทำให้ความตึงเครียดหายไปในพริบตา
“ฮ่
