คมวายุหมุนวนรอบดาบสะบั้นวาโย ขณะที่งูมังกรกำลังอ้าปากเตรียมโจมตี เฟิงจี้สิงก็รำดาบปล่อยคลื่นวายุขนาดใหญ่ออกไป นี่เป็นหนึ่งในทักษะอันเลื่องชื่อของเขา…ดาบพายุวินาส!
คลื่นวายุที่ควบแน่นไปด้วยคมมีดสามารถตัดผ่านได้แม้กระทั่งเกราะที่แกร่งที่สุด พายุวินาสโอบล้อมงูมังกรจนเกล็ดของมันสั่นสะเทือน…ทว่ายังทำลายไม่ได้!
“เปรี้ยง!”
งูมังกรกระหน่ำโจมตีกลับทว่าก็โดนเฟิงจี้สิงใช้ดาบปัดป้องได้ เฟิงจี้สิงกระอักเลือดออกมาเมื่อถลาชนเข้ากับมุมกำแพง ถึงกระนั้นเขาก็ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับหลินมู่ได้สำเร็จ…เบี่ยงเบนความสนใจ!
“ฟึบ!”
หลินมู่อวี่รวบรวมปราณยุทธ์และพลังดวงดาราไว้ใต้เท้า เขาใช้ฝีเท้าดาวตกพุ่งขึ้นไปบนหลังงูมังกรและมองหาแผลที่เฟิงจี้สิงเคยบอกไว้ เมื่อหลินมู่อวี่เข้าไปใกล้ งูมังกรก็เงยหน้ามองหลินมู่อวี่ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา
“อาอวี่ข้าจะล่อมันเอง!”
ฉินอินตะโกนมาจากพื้นเบื้องล่างและกำมือซ้ายก้มหน้าตั้งสมาธิ ปราณยุทธ์สั่นไหวเป็นจังหวะพร้อมกับกระบี่ที่เปล่งประกาย “ชิ้ง…” โซ่เทวะเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัว กระเพื่อมเป็นจังหวะคล้ายจะเข้…หรือชื่อของนางนั่นเอง! คลื่นเสียงที่เปลี่ยนเป็นพลังงานกระแทกลงกลางหัวของงูมังกร!
“ตู้ม!”
เกราะแกร่งถูกทะลวงด้วยการโจมตีที่มองไม่เห็น!
งูมังกรตกตะลึง มันสะบัดหัวด้วยความเจ็บปวดและพุ่งโจมตีใส่ฉินอิน!
“เปรี้ยง!”
ฉินอินล้มลงกระอักเลือด ดาบหลุดจากมือใบหน้าซีดเผือดจนไม่มีแรงสู้กลับ
ด้วย
