กอดอันอบอุ่นของหลินมู่อวี่ที่โอบตนไว้ “อาอวี่…”
หลินมู่อวี่กระชับอ้อมกอด “อย่าเพิ่งลืมตา ในร่างงูมังกรมีพิษ ข้าเกรงว่าตาท่านจะบอดหากโดนมันเข้า ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว…เราแค่ถูกงูกินเท่านั้น…”
พูดง่ายแต่ในใจหลินมู่อวี่นั้นอยากตายเสียจริง
ฉินอินหลับตาซบหน้าลงกับอกหลินมู่อวี่ หลังจากทั้งสองเข้าไปในท้องของงูมังกรก็พบว่าตามทางเดินอาหารนั้นมีหนวดยาวเต็มไปหมด หลินมู่อวี่และฉินอินรู้ว่าส่วนที่ต่อกับทางเดินอาหารคือกระเพาะย่อย หากลื่นลงไปมีหวังได้กลายเป็นอาหารงูแน่นอน
“อึก…”
ไม่นานฉินอินก็ปล่อยมือจากหลินมู่อวี่และหมดสติไปเนื่องจากขาดอากาศหายใจ
หลินมู่อวี่กระวนกระวายใจ เขาจะปล่อยให้ฉินอินตายไม่ได้ มิเช่นนั้นทุกอย่างที่ทำมาจะสูญเปล่า
หลินมู่อวี่ปล่อยปราณยุทธ์สร้างเถาวัลย์น้ำเต้าแทงทะลุเกล็ดงูมังกรออกไปเป็นใบน้ำเต้า ช่วยอากาศภายนอกนอกไหลเข้ามาข้างใน และด้วยการผสมผสานระหว่างจิตวิญญาณและร่างกายทำให้หลินมู่อวี่ดูดอากาศบริสุทธิ์ไว้ ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยของเหลวในกระเพาะและน้ำย่อยของงูมังกร หลินมู่อวี่ยกใบหน้าของฉินอินและประกบริมฝีปากสีแดงของนางพร้อมปล่อยอากาศเข้าไป
ร่างบางของฉินอินสั่นสะท้านก่อนที่จะเข้าใจในที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้น หลินมู่อวี่กำลังช่วยชีวิตเธออยู่ ทว่านี่เป็นจูบแรก…
แม้จะเป็นชายที่ตนชอบพออยู่แล้ว ทว่าสถานที่ช่างไม่อำนวยเหลือเกิน…ช่องท้องที่เต็มไปด้วยน้ำย่อย เศษกระดูกและซากศพ แม้กระทั่
