งอากาศ ฉินจิ้นกระวนกระวายพร้อมตะโกนเสียงดัง “เสียวอิน! เสี่ยวอินอยู่ไหน?!”
สาวใช้ต่างก้มหน้าลงและไม่กล้าพูดสิ่งใดออกมา
เฟิงจี้สิงที่เจ็บหนักพูดพึมพำ “องค์หญิงฉินอินกับหลินมู่อวี่ถูกงูมังกรกลืนลงท้องไป หากผ่าท้องมันออกตอนนี้คงยังช่วยพวกเขาทัน เร่งมือเข้า…”
ฉินเหลยร่างโฉกเลือกกระโจนเข้าไปพร้อมดาบอัสนีทลาย เขาพยายามเฉือนเนื้องูมังกรอยู่หลายครา ทว่ากลับถูกสะท้อนกลับด้วยเกล็ดของมัน
ฉินจิ้นกัดฟันแล้วโยนกระบี่ของตนให้ฉินเหลย “อาเหลย ใช้กระบี่ไร้วิญญาณ์!”
กระบี่ไร้วิญญาณ์…อาวุธปราชญ์ระดับหกซึ่งเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหลันเยี่ยน
“ฟึบ!”
ฉินเหลยคว้ากระบี่ไร้วิญญาณ์ไว้และระเบิดเสียงคำรามขณะที่โซ่เทวะปรากฏขึ้นรอบกระบี่จนอาวุธปราชญ์เปล่งแสงเจิดจ้า ด้วยการตวัดดาบของฉินเหลย ต่อหน้าทุกคนเกล็ดงูมังกรถูกตัดออกกลายเป็นหลุมเลือดในทันที
พลังน้ำแข็งด้านในทะลักออกมาแม้กระทั่งเลือดโดยรอบก็ถูกแช่แข็ง เมื่อเฉือนเนื้องูออกก็พบหลินมู่อวี่ที่โอบกอดฉินอินไว้แน่นไถลตลกลงมาบนพื้น ชุดศึกสีขาวกลายเป็นเป็นสีแดงเลือดทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ฉินอินซบหน้าแนบกับอกหลินมู่อวี่ ทั้งคู่ยังคงไม่ได้สติ
“เสี่ยวอิน…” ฉินจิ้นน้ำตาคลอกล่าวด้วยร่างกายสั่นเทิ้ม
“อาอวี่…” ฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยนกำหมัดแน่นมองหลินมู่อวี่อย่างเจ็บปวด
ฉินเหลยขมวดคิ้ว “องค์หญิงทรงหายใจอยู่หรือไม่ขอรับฝ่าบาท?”
ฉินจิ้นก้าวไปหมายจะปลุกฉินอินทว่าไม่
