อถูกโจมตีจากทั้งสองด้านก็ทำให้ทหารจากสำนักอัศวินได้รับบาดเจ็บไปหลายนาย ทหารเหรียญเงิน ทหารเหรียญทองแดง และทหารชำนาญการล้มตายภายใต้ห่าธนู แม้แต่ทหารเหรียญทองสองนายก็ถูกเว่ยโฉวและเซี้ยโหวซางจัดการ จีหยางและหลี่เฉียนซุนหลบหนีไปได้ ทว่าองครักษ์รักษาพระองค์ก็ปล่อยให้ทหารม้าอวี้หลินเป็นคนจัดการเอง
“หลินมู่อวี่!”
ฉินจิ้นพลันขมวดพระขนงและตรัสว่า “เสี่ยวอินยังคงอยู่ที่ลานกว้างทางใต้ ข้าไม่ทราบว่าสถานการณ์ทางนั้นเป็นเช่นไร เฟิงจี้สิงนำพลทหารรุดหน้าไปแล้ว และเจ้าเองก็ควรจะไปสมทบ และอาจช่วยเฟิงจี้สิงได้บ้าง”
“ฮะ?”
หลินมู่อวี่ตกตะลึง เขาไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะชักกระบี่พร้อมใช้ฝีเท้าดาวตกไปที่ลานกว้างทางใต้อย่างรวดเร็ว
…
‘ครืน ครืน…’
เมื่อได้ยินเสียงดังก้อง เฟิงจี้สิงจึงมองลงไปที่พื้นก่อนจะขมวดคิ้ว “งูมังกรมุดลงดินไปแล้ว องค์หญิงอินอยู่ที่ไหน?”
“องค์หญิงอินอยู่ด้านในโถงน้ำพุร้อนขอรับ พวกเราเฝ้าระวังอยู่ที่นี่” ผู้บัญชาการกองพันตอบกลับ
เฟิงจี้สิงหรี่ตาและกล่าวว่า “ข้าไม่รู้ว่าฉินเหลยและฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนที่กำลังต่อกรกับชางไป๋เฮ่อเป็นเช่นไรบ้าง…พวกมันลอบโจมตีกะทันหัน ทำให้เราไม่สามารถตั้งรับได้ทันท่วงที…”
ผู้บัญชาการกองพันเผยยิ้มจางๆ “ท่านแม่ทัพมิควรโทษตัวเองขอรับ เป็นความผิดของพวกเราทุกคน”
“อืม…”
‘เปรี้ยง!’ จู่ๆ ก็มีเสียงดังกึกก้องพร้อมแผ่นดินแยกออกจากกัน ทันใดนั้น! ก็มีร่างสีดำมหึมาปรากฏขึ้น…มันคืองูม
