ีแดงเลือดโอบพระพาหาของฉินอินเข้าไปในปาก
“ไม่นะ…”
พระหทัยของฉินอินเผาไหม้ราวกับเถ้าถ่าน นางพลันยกดาบเฉือนทันที ทว่าก็ไม่สามารถเฉือนลิ้นอันแข็งแกร่งของมันได้ อีกทั้งงูมังกรตัวนี้แข็งแกร่งกว่ามาก ทันใดนั้น! มันเหวี่ยงนางลอยขึ้นพร้อมอ้าปากรอ
ฉินอินทรงปิดพระเนตรพร้อมทั้งน้ำพระเนตรไหลริน นางไม่เคยนึกฝันเลยว่า…หลังจากรอดชีวิตจากพิษงูมังกรมาได้ กลับต้องมาจบชีวิตลงในปากงูมังกรในครานี้
เมื่อฉินอินเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ทันใดนั้น! นางพลันรู้สึกถึงความอบอุ่นจากใต้พระบาท เถาวัลย์น้ำเต้าสีเขียวพุ่งขึ้นมาก่อนจะโอบรอบพระวรกายและดึงกลับมา
“อาอวี่…”
ฉินอินหันพระพักตร์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะพบหลินมู่อวี่พุ่งเข้ามาพร้อมกระบี่เหลียวหยวนและทั้งร่างกายปกคลุมไปด้วยวิญญาณยุทธ์น้ำเต้า มีสายฟ้าโคจรลอบใบดาบขณะที่เฉือนเข้าที่ลิ้นยาวของงูมังกร!
‘เปรี้ยง!’
มันไม่ขาดเช่นเดียวกับการโจมตีของฉินอิน…พันธะเทวาของฉินอินเป็นวิญญาณยุทธ์อันดับหนึ่งในปฐพี ทว่าก็ไม่สามารถตัดมันขาด ดังนั้นวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าระดับสิบจึงไม่สามารถสร้างความเสียหายได้เลย
หลินมู่อวี่ที่มีสีหน้ากังวล สายตาเขาพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา ก่อนจะอ้าปากกัดลิ้นของงูมังกรทันที!
‘ฟู่!’
ฟันของเขาแทบหัก! มันแปลกมากที่ทนต่อพลังพันธะเทวา ทว่าไม่สามารถทนต่อ ‘การกัดอย่างเชี่ยวชาญ’ ของหลินมู่อวี่ เขากัดลงไปอีกครั้งจนรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดในปาก
‘ฟ่อ…ฟ่อ…’
งูมังกรเต็มไปด้วยคว