เขาไม่ใช่ฟ่างซิน หลินมู่อวี่ตะโกนเรียกกำแพงน้ำเต้า กระดองเต่าทมิฬ และปราการเกล็ดมังกรออกมาป้องกันฝนธนู! เมื่อหลงหยานเห็นเข้าก็ตกตะลึง…เขาเป็นคนแรกที่เห็นหลินมู่อวี่ใช้วิญญาณยุทธ์น้ำเต้าในสำนักอัศวิน ยิ่งไปกว่านั้น…วิญญาณยุทธ์น้ำเต้าระดับสิบที่หลงหยานเคยเห็น มันไม่ได้แข็งแกร่งเช่นพลังของหลินมู่อวี่!
“ตู้ม!”
ประตูหินถูกทำลาย หลัวอวี่ทำสำเร็จ!
“ฆ่าพวกมันให้หมด!”
ด้านนอกป้อมปราการ ทหารสำนักอัศวินบุกเข้าโจมตีและสังหารทุกคนที่ขวางหน้า ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความกระหายเลือดจนมิอาจหยุดยั้งได้
เพียงพริบตาป้อมปราการหินก็เต็มไปด้วยศพนอนเกลื่อนกลาด เหล่าทหารรับจ้างเทียนจิงถูกกำจัดสิ้น กำแพงป้องกันเดียวที่มีพังทลายลง
“ทหารรับจ้างเทียนจิงถูกกำราบแล้ว!” ใบหน้าหลงหยานเต็มไปด้วยความตื่นเต้นขณะที่ในมือถือหัวของใครบางคนอยู่…เป็นหัวของผู้บัญชาการของกองทหารรับจ้างเทียนจิงที่หลงหยานหมายจะนำไปแลกรางวัลที่ศูนย์บัญชาการ!
หลินมู่อวี่ค่อยๆ กระโดดลงไปยังพื้นด้านล่าง มองกองเนื้อเบื้องหน้า “ท่านฟ่างซินตายแล้วขอรับ”
หลงหยานแสยะยิ้ม “ตายเสียก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องคอยแบกรับความเจ็บปวดและอะไรอีกมากมายในโลกนี้”
หลินมู่อวี่มองหน้าหลงหยาน “เช่นนั้นเหตุใดท่านไม่ตายเสียเองเล่า?”
หลงหยานหัวเราะ “ข้ายังอยากมีชีวิต…อยากมีความสุขกับความงามของโลกนี้อยู่ ฮ่าๆๆ”
หลัวอวี่กล่าวอย่างจริงจัง “รวมทัพ! เราจะบุกโจมตีฐานหลักของทหารรับ
