จ้างเทียนจิง หาจวนทองคำให้เจอแล้วแจ้งข้า!”
“ขอรับ!”
กลุ่มทหารเหรียญเงิน เหรียญสัมฤทธิ์ และทหารชำนาญการพากันจับอาวุธแล้วเคลื่อนทัพบุกภูเขา สายตาที่แสดงออกมามิใช่สายตาแห่งผู้ผดุงธรรมทว่าเป็นสายตาแห่งความดุร้าย!
หลินมู่อวี่ใช้ฝีเท้าดาวตกพุ่งไปหาหลัวอวี่ “จวนทองคำคือที่ใดกัน?”
หลัวอวี่ตอบ “ว่ากันว่าผู้นำของทหารรับจ้างเทียนจิงฉายา ‘ดาบคลั่ง’ เจียงเฟิงลี่อยู่บนภูเขาทางตอนเหนือนี้มาหลายปี บุกปล้นสะดมหมู่บ้านและเมืองต่างๆ โดยรอบแล้วนำสมบัติที่ได้กลับภูเขา ซึ่งสถานที่ที่ใช้เก็บของมีค่าไว้ก็คือจวนทองคำ ก่อนเราออกทำภารกิจท่านราชทูตใหญ่บอกให้นำของมีค่าในจวนกลับศูนย์บัญชาการด้วย
หลินมู่อวี่ยิ้ม “เราบุกโจมตีกองทหารเทียนจิงเพียงเพื่อทองเท่านั้นหรือ?”
หลัวอวี่ยิ้มตอบ “แล้วจะมีสิ่งใดอีกเล่า?”
ทันใดนั้นมีเสียงร้องดังมาจากด้านหน้า ทหารเทียนจิงราวสองร้อยคนพร้อมม้าศึกสวมเกราะเข้าจู่โจมพวกหลินมู่อวี่ แต่ละคนมีหอกหนาอยู่ในมือ จากพลังที่ปล่อยออกมาคาดว่าอยู่ระดับปรมาจารย์ขอบเขตมนุษย์
“เคร้ง…ฉัวะ!”
ทหารม้าเรียงแถวฝ่ากองทหารชำนาญการและทหารฝึกหัดเข้ามา มีทหารหลายนายที่ถูกแทงและโดนม้าเหยียบจนตาย
หลินมู่อวี่มองอย่างเฉยชา นี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่ถูกต้องเขาจึงไม่อยากช่วย
ถึงกระนั้นหลงหยานและหลัวอวี่ต่างช่วยกันกำจัดศัตรูที่เข้ามา พลังยุทธ์ของทั้งคู่ระเบิดออกพร้อมเสียงคำรามลั่น กำราบทหารม้าด้านหน้าจนราบ กลุ่มทหารเหรีย
