อสูรจิ้งจอกประมาทความสามารถของหลินมู่อวีเกินไป กระบี่เหลียวหยวนตัดผ่านกําแพงน้ำแข็งจนเฉือนโดนลําคอ เลือดสีแดงสดสาดกระจายไปทั่ว!
“โฮก….”
จิ้งจอกสีเงินกัดฟันฝืนความเจ็บปวดและโจมตีสวนกลับ ขณะเดียวกันก็พุ่งเข้าสู่ทุ่งหิมะกว้างอย่างรวดเร็ว ด้วยร่างกายสีขาวจึงทําให้มันกลมกลืนกับพื้นหิมะ ทว่าก็ไม่สามารถหลุดพ้นสายตา และฌานสัมผัสของหลินมู่อวีสัตว์วิญญาณไม่รู้วิธีปกปิดร่องรอยพลังงานที่ปล่อยออกมาของตน จึงหลบเลี่ยงการตรวจจับของทักษะชีพจรวิญญาณไม่ได้
“ไป!”
หลินมู่อวีไล่ตามไปติดๆ รวบรวมสายฟ้าไว้ที่ฝ่ามือและเรียกกระบี่เหลียวหยวนบินกลับมาเพื่อรอโอกาสโจมตีครั้งต่อไป
ทันใดนั้นจิ้งจอกเงินก็เรียกหิมะให้ถล่มลงมา หลินมู่วี่ชะงักอสูรตนนี้ช่างเจ้าเล่ห์เสียจริง!
หลินมู่อวีหนีหิมะถล่มลงมายังตีนเขาและได้ยินเสียงคนกลุ่มหนึ่งดังขึ้น “เสี่ยวติงจ่อระวัง! นั่นจิ้งจอกเงินอายุพันหนึ่งร้อยปี!”
“เราจะทําอย่างไรดีลุงหวัง?”
“ใช้ธนูยิงมันให้ตาย!”
จิ้งจอกเงินเมื่อถูกธนูยิงก็ร้องโอดครวญอย่างน่าเวทนาและสิ้นใจลง หลินมู่อวีที่วิ่งมาตามเสียงร้องก็พบกลุ่มทหารฝึกหัดสํานักอัศวินยืนล้อมรอบศพจิ้งจอกเงินอยู่
