“หืม?” จินเสี่ยวถังสงสัย “เช่นนั้นแล้วเรายังต้องการให้ท่านพี่ใหญ่อาอวี่ทําอยู่หรือไม่เจ้าคะ?”
“หลินมู่อวีเป็นปรมาจารย์ด้านการหลอมระดับสูง เราคงไม่จําเป็นต้องรบกวนเขาในครานี้ถึง การโอบต้นไม้ใหญ่จะไม่ง่าย ทว่าเราก็ไม่ควรพึ่งพาเข้ามากจนเกินไป”
“หากท่านพ่อคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว ข้าก็พร้อมทําตามเจ้าค่ะ”
“อืม”
จนเสียวถังเดินออกไปด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย
“กุบกับ…กุบกับ…”
ก่อนที่หลินมู่อวี่ควบม้าขึ้นเขาอินทรี เขาได้สั่งให้เว่ยโฉวคอยดูแลคนในหน่วย โดยปกปิดความจริงที่ว่าตนออกจากค่ายมา จะให้ใครรู้ไม่ได้จนกว่าจะกลับไป
หลินมู่อวีสวมใส่ชุดเกราะสีเขียวพร้อมติดเหรียญตราทหารรับจ้างไว้บนอก ซ่อนกระบี่เหลียวหยวนไว้ใต้เสื้อคลุมดํา แม้แต่มาที่ตนขอยู่ก็จําเป็นต้องซื้อใหม่ เนื่องจากม้าของเหล่าองครักษ์หลินรวมทั้งวิหารศักดิ์สิทธิ์พวกมันล้วนเป็นม้าสายพันธุ์พิเศษและมีสัญลักษณ์พิเศษที่บั้นท้าย และกีบเท้าเพื่อให้ง่ายต่อการจํา
“พรึบ!”
หลินมู่อวีกางม้วนกระดาษ มองหาเส้นทางไปสํานักอัศวินเสี่ยวหลิน เมื่อตะวันใกล้ลับฟ้า เขาจึงต้องเร่งควบม้าไปให้ถึงที่หมายก่อนมืดค่ํา
