เมื่อเลาะไปตามขอบปาล่ามังกร หลินอวีได้พบหมู่บ้านหลายแห่งระหว่างทางทว่าไม่มีใครอยู่ กระทั่งอีกสิบไมล์จะถึงสํานักอัศวินเสี่ยวหลิน เขาเห็นสมาชิกของสํานักกลุ่มหนึ่งที่พกดาบและมีเหรียญตราสีเขียว สีขาว สีเงิน และสีทองแดงบนหน้าอก เพราะไม่รู้ว่าเหรียญตราเกี่ยวข้องกับลำดับขั้นอย่างไร หลินมู่อวีจึงไม่ใส่ใจและเดินทางต่อ
ก่อนพลบค่ํา หลินมู่อวีมาถึงภูเขาไร้ชื่อลูกหนึ่งซึ่งมีถนนคดเคี้ยวยาวขึ้นไปถึงยอดเขา บริเวณ ทางขึ้นมีต้นไม้ใหญ่ถูกตัดและลอกเปลือกไม้ออกโดยมีสีแดงสดถูกสลักไว้ตรงเนื้อไม้สํานักอัศวิน เสี่ยวหลิน! เขามาถึงแล้ว!
หลินมู่อวีบังคับม้าให้เดินเข้าไปอย่างช้าๆ พบว่ามีสมาชิกแปดคนคอยเฝ้าทางเข้าอยู่ด้วยหน้าตาไม่เป็นมิตร นอกจากชื่อสํานักอัศวินที่ใช้ หลินมู่อวีรู้เกี่ยวกับคนพวกนี้น้อยมาก สิ่งเดียวที่ทําให้สํานักอัศวินแตกต่างจากทหารรับจ้างคือมีจํานวนที่มากกว่า
กระนั้นสํานักอัศวินที่กล้าทําร้ายองค์หญิงแห่งจักรวรรดิและองค์หญิงของเมืองชีให่นั้นก็ถือได้ ว่าห้าวหาญกว่าทหารรับจ้างทั่วไปนัก
“เจ้าเป็นใคร?!”
หนึ่งในทหารยามหันคมดาบชี้หลินมู่อวี “มาที่นี้ด้วยธุระอันใด?”
