หลินมู่อประสานมือคํานับและพูดตามที่จินเสี่ยวถังเคยสอนไว้ “ข้าเดินทางมาจากเจียงหู่ มีนามว่าหลินหยานเป็นทหารรับจ้างจากเมืองหลันเยี่ยน ขากําลังตามหาสํานักอัศวินนั่นก็เพราะต้องการจะขอเข้าร่วมสํานัก โลกภายนอกนี้ช่างโหดร้ายนักข้าจึงอยากได้ที่พักพิงขอรับ”
“เจ้าอยากเข้าสํานักอัศวินงั้นรึ?” อัศวินถาม
“ขอรับ”
“ฮ่าๆๆ” อัศวินผู้นั้นหัวเราะอย่างไม่เป็นมิตรชักดาบออกจากฝักและตะโกนลั่น “ หากเจ้าอยากเข้าร่วมสํานักอัศวิน ก็ต้องสังหารอัศวิน! เช่นนั้นเจ้ายังอยากจะเข้าอยู่หรือไม่เจ้าหนู?”
ชายผู้นี้เป็นเพียงยอดฝีมือขอบเขตมนุษย์ขั้นหนึ่งยังไม่ถึงระดับสิบด้วยซ้ํา แต่เพราะความกล้าบ้าบินที่มีคงทําให้ถูกเลือกเป็นคนเฝ้าประตู
หลินมู่อวีแทบไม่ปลายตามอง รวบรวมพลังและกระแทกลมจากฝ่ามือออกไป!
“พลั่ก!”
ไม่ทันได้เห็นการเคลื่อนไหวของหลินมู่อวี่ อัศวินก็ถูกผลักกระเด็น! เลือดและลมปราณแตกกระจาย ทําให้ไม่สามารถรวมปราณยุทธ์และสู้กลับได้ก่อนจะเอ่ยด้วยใบหน้าแดงก่ํา “เจ้า…เจ้าชนะ แล้ว เข้าไปได้!”
หลินมู่อวีโบกมือลาและควบม้าขึ้นเขาไปด้วยรอยยิ้ม
ทหารเฝ้าประตูอีกเจ็ดคนที่เหลือไม่กล้าแม้แต่จะมอง ทําเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นและ ปล่อยหินมู่อวีขึ้นเขาไป
