เมื่อทุกคนออกมาจากห้องโถง ชวีฉู่พลันขมวดคิ้วและกล่าวว่า “อาอวี่ เจ้าช่างไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดเลย เจ้ายังไม่รู้เลยว่าสํานักอัศวินเป็นสถานที่แบบใด หากเจ้าจู่โจมเข้าใส่อย่างไม่คิดหน้าคิดหลังอาจทําให้เจ้าตายได้”
หลินมู่อวี่เผยยิ้มบางๆ “มิต้องกังวลขอรับ ข้าจะทําตัวให้กลมกลืน”
“อืม”
ชวีฉู่กล่าวต่อ “เมื่อเจ้าเข้าไปสํานักอัศวิน เจ้าต้องเปลี่ยนชื่อแซ่ และไม่สามารถใช้วิญญาณยุทธ์นาเต้าได้อย่างอิสระ เนื่องจากเจ้าเป็นเพียงผู้เดียวที่สามารถกลับออกมาจากเจดีย์ทงเทียน ผู้คนในเมืองหลวงต่างรู้ดีว่ามีหนึ่งในเหล่าองครักษ์อวี้หลินที่ใช้วิทยายุทธดาบเป็นเลิศและยังใช้ วิญญาณยุทธ์น้ําเต้าระดับสิบได้ ซึ่งคนคนนั้นก็คือเจ้าหลินมู่อวี! เพราะฉะนั้นเจ้ามิอาจใช้วิทยายุทธเหล่านี้ในที่สาธารณะให้คนอื่นเห็นอีก…เข้าใจหรือไม่?”
“เข้าใจแล้วขอรับท่านอาวุโสชวีฉู่.”
ชวีฉู่หยุดเดินก่อนจะกล่าวว่า “จริงเจ้าต้องการทราบวิธีเข้าสํานักอัศวินใช่หรือไม่? สํานัก อัศวินมิใช่สถานที่ธรรมดา เพราะมีเหล่าทหารรับจ้างรวมตัวกันที่นั่น เจ้าคงสามารถเข้าสํานักได้ อย่างง่ายดายด้วยพละกําลังที่เจ้ามี ทว่าอาจปลอดภัยกว่าหากมีจดหมายแนะนำ”
“จดหมายแนะนํา” หลินมู่อวี่ประหลาดใจ “ในหมู่พวกเรามีผู้ใดใกล้ชิดกับสํานักอัศวินหรือไม่ขอรับ?”
