ืนสู่สูงสุดมาให้ข้าด้วยหรือไม่?”
“ข้าเตรียมไว้แล้ว…” หลินมู่อวี่นำโอสถทั้งสี่สิบขวดออกมาให้นาง
จินเสี่ยวถังสำรวจดูแล้วโอสถทุกขวดอยู่ในระดับสูงทั้งสิ้น นางยิ้มไม่หุบ “ท่านพี่อาอวี่ ข้ารักท่านเหลือเกิน! ท่านคือผู้มีพระคุณของร้านค้าจักรวรรดิแห่งนี้!”
“เช่นนั้นหรือ?”
หลินมู่อวี่นึกถึงเรื่องเงินและเอ่ยขึ้น “เจ้าจะขายของเหล่านี้ได้เมื่อไรหรือ? ข้าต้องรีบใช้เงิน…”
“ฮี่ๆ…”
จินเสี่ยวถังหัวเราะคิกคัก “อย่าร้อนใจไปเจ้าค่ะ เสี่ยวถังป่าวประกาศไปแล้ว และเราจะมีการประมูลขายในวันรุ่งขึ้น ถึงตอนนั้นท่านพี่ใหญ่อาอวี่จะไปดูหรือไม่?”
“อืม…ได้สิ แต่เจ้าต้องปกปิดตัวตนให้ข้า”
“ข้าจัดการให้”
“เช่นนั้นก็โล่งใจ และข้าคงต้องขอตัวก่อน”
“เจ้าค่ะ!”
เมื่อได้รายการรับเงินแล้วหลินมู่อวี่จึงเดินออกจากร้านไป ก่อนจะสะดุดและล้มลง เขารีบชันตัวขึ้น เว่ยโฉวรีบมาช่วยพยุงอีกแรง “เจ็บหรือไม่ขอรับ?”
“ข้าไม่เป็นไร…”
หลินมู่อวี่เร่งปรับสมดุลทักษะชีพจรวิญญาณให้ตนมีสติยิ่งขึ้น หลินมู่อวี่ส่ายหัว “อาจเป็นเพราะข้าไม่ได้นอนเมื่อคืน เรารีบกลับไปยังฐานอินทรีเถิด แล้วเจ้าจงอย่าให้ใครมากวนข้าระหว่างนั้น ข้าอยากพักผ่อน”
“ขอรับ!”
“ทว่าฐานสร้างเสร็จแล้วใช่หรือไม่?”
“พวกข้าทำเป็นบ้านพักได้หลายหลังแล้วขอรับ แม้มันจะไม่คงทนมาก ทว่าคงดีกว่ากระโจมก่อนหน้านี้ หากไม่รังเกียจ เชิญท่านแม่ทัพไปพักได้เลยขอรับ”
“อืม…ไม่เป็นไร ก่อนอื่นเจ้าจงไปเตรียมที
