รวรรดิก็ได้อาวุธนิลระดับห้ามาครอง ยอดเยี่ยมมาก…”
หลินมู่อวี่ยิ้ม “อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป…โปรดดูหอกอัสนีโลกันต์ก่อนเถิด เป็นผลงานที่ข้าภูมิใจที่สุด ข้ามั่นใจว่ามันจะไม่ทำให้คุณหนูจินเสี่ยวถังผิดหวัง”
“ขนาดนั้นเลยหรือ?”
จินเสี่ยวถังถึงกับอ้าปากค้างเมื่อหยิบหอกอัสนีโลกันต์ขึ้นมา ก่อนจะส่งต่อให้สามผู้เฒ่า ยามพวกเขาได้สัมผัสตัวหอกต่างพากันตกตะลึง อสูรเสืออัสนีปรากฏกายต่อหน้าทั้งสามและคำรามลั่นอย่างเกรี้ยวกราด
“ม…มันคือ….”
ผู้ประเมินชักมือกลับและถอยหนีด้วยความกลัว อสูรเสืออัสนีสลายหายไป ผู้เฒ่าปาดเหงื่อบนใบหน้า “มันคือวิญญาณอสูรระดับปราชญ์! พระเจ้านี่มันหอกระดับปราชญ์!”
ผู้ประเมินที่เหลือพยักหน้าเห็นด้วย “ดูจากความแข็งแกร่งของวิญญาณอสูรแล้ว อาวุธชิ้นนี้เป็นอาวุธปราชญ์ระดับเจ็ดไม่ผิดแน่”
“หืม?”
จินเสี่ยวถังยืนตัวแข็งพึมพำออกมา “โรงประมูลแห่งเมืองหลันเยี่ยนมิเคยปรากฏอาวุธระดับปราชญ์มาก่อน ท่านพี่อาอวี่…ท่านสามารถหลอมอาวุธระดับปราชญ์ได้ ไม่น่าเชื่อ…ท่านทำได้อย่างไรกัน…” หลินมู่อวี่รู้ว่านางต้องการจะถามสิ่งใด เขาหัวเราะและกล่าวไปพลาง “เสี่ยวถัง ข้อตกลงคือเจ้าจะเก็บความลับให้ข้า ฉะนั้นโปรดอย่าถามถึงเรื่องนั้นเลย ทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดีตราบเมื่อเจ้ารักษาสัญญากับข้า”
จินเสี่ยวถังเป็นหญิงที่ฉลาด นางจึงพยักหน้าและกล่าว “เสี่ยวถังผู้นี้เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ หากนี่คืออาวุธทั้งหมดหกชิ้นแล้วท่านได้นำโอสถฝันค
