ดำอายุหนึ่งพันสองร้อยปี เมื่อคราที่มีการทำความสะอาดครั้งใหญ่ หมีดำถูกทำให้เป็นซุปเท้าหมีโดยผู้บัญชาการเฟิงจี้สิง หากเจ้าไม่รังเกียจที่จะต้องปรุงยาในถ้ำ…ข้าจะพาทหารไปอารักขาเจ้าด้านนอก”
“ดีเลยขอรับ!” หลินมู่อวี่พยักหน้าอย่างมีความสุข “ขอบคุณท่านพี่ใหญ่มากขอรับ!”
“เหตุใดจึงต้องสุภาพด้วย!” ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนตบไหล่และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เราเองก็เป็นครอบครัวเดียวกันนะ!”
“อื้อ!”
ทันใดนั้นก็ได้มีทหารขี่ม้าขึ้นมาบนภูเขา เขาพลันลงจากหลังม้าและประสานมือต่อฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน “ท่านฉู่ขอรับ แม่นางในเมืองหลวงนามว่าเซียงเซียงต้องการส่งข้อความถึงท่าน นางปรารถนาที่จะพบท่านฉู่ที่ชั้นสามของร้านอาหารรื่นรมย์ในค่ำคืนนี้”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนตกตะลึงก่อนที่จะส่ายหัวและกล่าวว่า “ข้าอยากให้ท่านส่งข่าวกลับไปหานางว่าฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนอยู่ระหว่างปฏิบัติภารกิจและไม่สามารถไปพบได้ในค่ำคืนนี้ จึงอยากขอเตรียมการในครั้งถัดไป และฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนขออภัยต่อนางอย่างสูง”
หลินมู่อวี่ตกตะลึง เขาเดาได้ว่ามันเกี่ยวกับสิ่งใดจึงกล่าวว่า “พี่ใหญ่ฉู่ ไม่เป็นไรหรอก ท่านควรไปตามนัดหมาย ส่วนข้าจะจัดการมันด้วยตัวเอง”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนส่ายหัวอย่างดื้อดึง “ไม่ได้ ข้าต้องอารักขาเจ้าในวันนี้ซึ่งเป็นคำสั่งของท่านฉินเหลย อีกทั้ง…ข้าไม่ต้องการเสียคนในครอบครัวไป…อาอวี่ไม่ต้องพูดสิ่งใดแล้ว เราไปที่ถ้ำด้านหลังเขากันเถิด”
“ขอรับ…”
หลินมู่อวี่ไม่ต้องการขัดความต้อ
