ยงนั้นไปหาเสด็จพ่อกัน!”
ขณะเดียวกันร่างกายของหลินมู่อวี่สั่นเล็กน้อยซึ่งเป็นผลจากการปลดปล่อยพลังเจ็ดประทีป จิตวิญญาณของเขาอ่อนแอเกินกว่าจะใช้สี่ประทีปขัดขวางเขตแดนของเจิ้งอี้ฝานได้ แม้ว่าเจิ้งอี้ฝานจะดูไม่เป็นอะไร ทว่าเขาก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
เมื่อเสี่ยวซีสังเกตเห็นความผิดปกติจึงรีบมาสมทบก่อนจะเอ่ยถามว่า “มู่มู่ เจ้าเป็นอะไรไหม?”
“ข้าสบายดี…”
หลินมู่อวี่โบกมือปรามพลังเจ็ดประทีปด้วยปราณยุทธ์ และภายในร่างกายรู้สึกเหมือนมีคลื่นซัดปั่นป่วน ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่อาอวี่จะฟื้นฟูพลังได้ในเวลาสั้นๆ ราวกับว่าพลังงานกว่าครึ่งถูกเจ็ดประทีปกลืนกินจนหมด อีกทั้งพลังเจ็ดประทีปแข็งแกร่งขึ้นมากจนเกือบก้าวข้ามระดับ ทว่าพลังอันแข็งแกร่งนี้จะต้องแลกมาด้วยบางสิ่ง…นั่นก็คือร่างกายของเขาเอง!
“ท่านพี่ฉินเหลย องค์หญิงอิน และเสี่ยวซี”
หลินมู่อวี่มองทั้งสามและกล่าวว่า “ข้าได้ปะทะกับเจิ้งอี้ฝานเมื่อครู่และได้รับบาดเจ็บภายในร่างกาย…ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถปกป้องทุกคนได้จึงอยากขออนุญาตกลับก่อน…”
ฉินอินมองไปที่อาอวี่อย่างกังวล “อาอวี่…เจ้าต้องการให้ข้าพาไปพบหมอหลวงหรือไม่?”
“ไม่จำเป็น…ขอบพระทัยเสี่ยวอิน”
เสี่ยวซีพยักหน้าและกล่าวว่า “เยี่ยงนั้นท่านพี่ฉินเหลยและเสี่ยวอินไปเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ ส่วนข้าจะกลับพร้อมอาอวี่”
“ทุกคนระวังตัวด้วย!”
“อื้อ!”
…
หลินมู่อวี่ออกจากตำหนักเจ๋อเทียนอย่างช้าๆ ด้วยใบหน้าซีดเซียว ทว่
