ายความว่ามันมีอายุสองพันปี อสูรตนนี้สามารถมีชีวิตได้อย่างยาวนานมันต้องกินอะไรเข้าไปเยอะมากแน่ๆ! ทันใดนั้นหลินมู่อวี่ก็นึกถึงความทรงจำวัยเด็ก ตอนนั้นพ่อพาเขาไปกินหมูป่าและมันอร่อยมาก! อร่อยกว่าหมูที่เลี้ยงไว้เสียอีก! เขาพลันรู้สึกว่าหมูป่าสองพันปีตรงหน้าช่างน่าเอ็นดู
เว่ยโฉวยกมือขึ้นก่อนออกคำสั่งด้วยรอยยิ้ม “ล้อมปิดทางหนีของมันซะ ทุกคนระวังด้วย เราไม่สามารถใช้อาวุธใดๆ เพื่อสร้างความเสียหายกับมันได้ เนื่องจากจำเป็นต้องใช้สุกรตัวนี้ในพิธีบวงสรวงเหมันตฤดู…ทุกคนเข้าใจไหม?”
กลุ่มองครักษ์รักษาพระองค์ควบม้าไปอย่างเร่งรีบ จากนั้นเว่ยโฉวพุ่งตัวออกไปพร้อมชักกระบี่ เขาได้เป็นผู้นำทัพในครานี้…นั่นก็เพราะแขนของหลินมู่อวี่หักจึงไม่สามารถร่วมการต่อสู้ได้
ถึงกระนั้นอาอวี่ก็ควบม้าตามไปอย่างช้าๆ สุกรตัวนี้มีอายุเพียงสองพันปี เขามั่นใจว่าเว่ยโฉวจะสามารถจัดการมันได้ ทว่าคงเป็นเรื่องยากที่จะไม่ทำให้มันบอบช้ำ
“เฮ้ย…เฮ้ย…” กลุ่มองครักษ์อวี้หลินเริ่มยั่วยุหมูป่าตัวนั้น
สุกรไพรวันยกหัวขึ้นพร้อมส่งเสียง ‘อู๊ด’ มันมองเหล่ากองทหารด้วยใบหน้าน่ารักไร้เดียงสา ทันใดนั้น! มันพลันรู้สึกว่ากำลังตกอยู่ในอันตราย สิ่งที่มันเห็นตรงหน้ากลับกลายเป็นเหล่าปีศาจร้ายที่หิวโหยเนื้อสุกร!
“อู๊ด อู๊ด…”
หมูป่าวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต…ทว่าเว่ยโฉวใช้พลังปราณสกัดมันไว้ สุกรพลิกตัวลุกอย่างรวดเร็วก่อนจะพยายามวิ่งหนีอีกครั้ง!
หลินมู่อวี่ทนดู
