ต่อไม่ได้ เขายกแขนขวาขึ้นและเรียกเถาวัลย์น้ำเต้าจากใต้พื้นหิมะก่อนจะพันธนาการสุกรไพรวัน อาอวี่เหวี่ยงหมัดเสียงปีศาจออกไปดัง ‘เปรี้ยง’ จากนั้นการต่อสู้กับหมูป่าอายุสองพันปีก็เป็นอันจบลง หัวใจของมันถูกทำลายเพียงเสี้ยววินาทีด้วยหมัดเสียงปีศาจ ดังนั้นมันจะดิ้นรนไปเพื่ออะไร?
“มันตายแล้วหรือขอรับ?” เว่ยโฉวตกตะลึง
“ใช่ เจ้าคิดว่ามันจะรอดหลังจากโดนหมัดเสียงปีศาจหรือ? หลินมู่อวี่ภูมิใจเล็กน้อย ทว่าไม่ออกอาการ
“หมัดเสียงปีศาจ?” เว่ยโฉวตกใจ “นั่นใช่…สิ่งที่ท่านเรียนรู้จากท่านชวีฉู่หรือไม่ขอรับ?
“อืม” หลินมู่อวี่พยักหน้ารับ “ข้าฝึกกับท่านอาวุโสฉู่มาสักระยะหนึ่งแล้วเมื่อครั้งอยู่ที่เมืองหยินซาน หมัดเสียงปีศาจเป็นวิชาที่ท่านสอนข้ามา”
แววตาที่เว่ยโฉวมองไปยังหลินมู่อวี่ล้วนเปี่ยมไปด้วยศรัทธา ชวีฉู่ผู้นี้ถือเป็นนักปราชญ์ฝีมือฉมังคนหนึ่งจากนักปราชญ์ทั้งหมดในแผ่นดินจีน ที่จริงแล้วไม่มีใครรู้ว่าโลกแห่งนี้มีนักชำนาญการขอบเขตปราชญ์ทั้งหมดกี่คน ทว่าบุคคลที่มีชื่อเสียงและทำงานให้จักรวรรดิ…ทั้งแผ่นดินจีนมีเพียงสองคนเท่านั้น…ชวีฉู่และเหล่ยหง!
ส่วนเจิ้งอี้ฝาน…คนส่วนใหญ่ไม่รู้เลยว่าเขามีพลังยุทธ์มากถึงเพียงไหน…
ความจริงที่ว่าหลินมู่อวี่ได้เรียนทักษะวิชาจากชวีฉู่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เหล่าองครักษ์รักษาพระองค์เกิดความเกรงกลัว
…
“ขอข้าลองหน่อย…”
เว่ยโฉวเดินอย่างสบายใจพร้อมล้วงมือลงไปใต้หิมะ เขาพยายามออกแรงย
