EP.153 คู่อสูรเกล็ดทองคำ
เกล็ดหิมะที่ลอยในอากาศเหมือนใบมีดลมที่เชือดเฉือนเนื้อพวกเขา สภาพอากาศในป่าล่ามังกรทางเหนือนั้นแตกต่างจากทางใต้อย่างสิ้นเชิง หลังจากผ่านไปสี่วัน หลินมู่อวี่กับคนอื่นๆ ก็จะอยู่ที่นี่ครบครึ่งเดือนแล้ว แต่ทั้งหมดยังไม่เห็นวี่แววเกล็ดของอสูรเกล็ดทองคำเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
“ท่านแม่ทัพ”
เว่ยโฉวพ่นลมหายใจไปยังสองฝ่ามือเพื่อเพิ่มความอบอุ่น และเงยหน้าขึ้นมองหิมะบนพื้นโดยรอบ “ดูจากหิมะบนพื้นแล้ว เขาลูกนี้จะถูกปิดผนึกในอีกหนึ่งอาทิตย์ หากเรายังหาอสูรเกล็ดทองคำนั่นไม่เจอโดยเร็ว มีหวังเราได้ใช้เวลาช่วงฤดูหนาวอยู่ในป่าล่ามังกรนี้เป็นแน่”
“อืม…”
หลินมู่อวี่ยังคงควบม้าไปด้านหน้าอย่างไม่ใส่ใจนักขณะตอบกลับเว่ยโฉว ก่อนจะหันไปถาม “อาหารม้ายังมีเพียงพออยู่หรือไม่?”
ทหารองครักษ์ตอบอย่างนอบน้อม “ยังมีเพียงพอจนถึงสามวันข้างหน้าขอรับ”
หลินมู่อวี่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด “งั้นเคลื่อนพลต่อ”
…
กระทั่งย่ำพลบค่ำ ตอนนี้หิมะตกหนักและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด กองทัพจึงจำเป็นต้องเคลื่อนทัพอย่างช้าๆ เพื่อมุ่งตรงไปที่หุบเขาน้ำเต้า เว่ยโฉวอดยิ้มไม่ได้ “ท่านแม่ทัพ วิญญาณยุทธ์ของท่านเป็นรูปน้ำเต้ามิใช่หรือ บางทีนี่อาจเป็นหุบเขานำโชคของเราก็ได้!”
หลินมู่อวี่ยิ้มรับพร้อมพยักหน้า ทักษะชีพจรวิญญาณถูกปล่อยออกไปจนสุดระยะ หลินหมู่อวี่สัมผัสได้ถึงพลังงานอันแรงกล้าทันทีที่เดินทางมาถึงในหุบเขาแห่งนี้ พลังงานนั้นมีความผัน
