บทที่ 501 การควบคุมราชสำนักเต๋าเบื้องต้น
ภายในราชสำนักเต๋า นครหลวงเทียนอู๋
องค์รัชทายาทหลงซิง ภายใต้การคุ้มกันของตูฮ่วน เดินตรงเข้าสู่ท้องพระโรง ไม่นานก็แลเห็นบัลลังก์มังกรทองคำที่ตนเฝ้าฝันถึงเช้าเย็นอยู่ ณ เบื้องสูงสุดของท้องพระโรง
องค์รัชทายาทหลงซิงทอดมองอยู่เนิ่นนาน กว่าจะฝืนละสายตาได้อย่างยากเย็น
ทว่าในชั่วขณะนั้นเอง เสียงของตูฮ่วนพลันดังแว่ว “ขอเชิญท่านรัชทายาทเสด็จประทับ”
“นี่ไม่ดีกระมัง?”
องค์รัชทายาทหลงซิงกลืนน้ำลาย รีบโบกพระหัตถ์ “เสด็จพ่อเพียงทรงจากไปด้วยเหตุจำเป็น ข้าจะกระทำการอุกอาจเช่นนี้ได้อย่างไร…อย่าเลยจะดีกว่า”
ตูฮ่วนได้ฟังก็กดเสียงลง ยิ้มบาง “รัชทายาท ข้าจะไม่ปิดบัง ที่นั่งนี้ช้าหรือเร็วก็เป็นของท่าน บัดนี้ฝ่าบาททรงจากไปชั่วคราว เป็นโอกาสอันดีให้ท่านได้แสดงฝีมือ หากทำได้ดี วันหน้าเก้าอี้นี้ย่อมไม่หนีไปไหน ลองประทับล่วงหน้า…ถือว่าเป็นการทำความคุ้นเคย”
หัวใจขององค์รัชทายาทหลงซิงพลันเต้นแรง
ไม่ผิด ข้าคือรัชทายาทแห่งราชสำนักเต๋า บัลลังก์มังกรนี้ช้าหรือเร็วก็ต้องเป็นของข้า ไหนๆ เสด็จพ่อก็ไม่เห็นอยู่แล้ว นั่งสักครู่…จะเป็นไรไป?
ครั้นคิดได้ดังนั้น องค์รัชทายาทหลงซิงก็เหลือบมองตูฮ่วนอีกครั้ง
“เจ้าหนอ…ครั้งต่อไปห้ามแล้ว!”
ว่าจบก็ย่างเท้าขึ้นบันไดอย่างระมัดระวัง พลิกกายหันหลัง แล้วประทับลงบนบัลลังก์มังกรอย่างมั่นคง ทันใดนั้นความเย็นวาบก็พุ่งตรงสู่กระหม่อม
“อา!”
แม้มิได้มีพล
