์ทงเทียน วิกฤตจึงคลี่คลายในที่สุด
……
“อาอวี่ รีบใส่นี่ซะ!”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนเตรียมชุดให้เขาชุดหนึ่ง เป็นชุดศึกต่อสู้ขององครักษ์อวี้หลิน
หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ท่าทางของหลินมู่อวี่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก จากที่เมื่อก่อนดุเดือดบ้าคลั่งกลายเป็นสุขุมเยือกเย็น ถ้าได้โกนหนวดสักหน่อยก็จะสมบูรณ์แบบยิ่งกว่านี้
“อาอวี่ เมื่อครู่คนผู้นั้นคือใครหรือ” ฉินอินตรัสถาม
“พระอนุชาของปู่ทวดของท่าน เป็นนักโทษของจักรวรรดิ”
“อ่อ…”
ฉินอินไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ
หลังจากหลินมู่อวี่สวมรองเท้าเรียบร้อย เขาก็ขึ้นม้า และในตอนนี้เอง ห่างออกไปไม่ไกลมีขบวนม้าควบเข้ามาอย่างรวดเร็ว เป็นคนของค่ายเสินเวย ผู้บัญชาการเซี่ยงอวี้ถือทวนนองเลือดนำมาด้านหน้า
“หลินมู่อวี่ ไม่นึกว่าเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่” เซี่ยงอวี้ยิ้นเย็นชา “ดูท่าว่าตำนานของเจดีย์ทงเทียนคงจะไม่เป็นความจริง แม้แต่คนอย่างเจ้ายังรอดออกมาได้ เจดีย์ทงเทียนก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนเล่าขานกันมา”
“งั้นหรือ”
หลินมู่อวี่ยิ้มน้อยๆ “งั้นเจ้าก็เข้าไปดูเองสิ”
“เจ้ากำลังท้าทายข้า?”
เซี่ยงอวี้เลิกคิ้ว พูดขึ้น “อย่านึกว่าออกมาจากเจดีย์ทงเทียนได้แล้วเจ้าจะเป็นอิสระ ฝันไปเถอะ!”
“เซี่ยงอวี้ เจ้าหมายความว่าอย่างไร” ฉินเหลยยกดาบอัสนีทลายขึ้นถาม
“ไม่ได้หมายความว่าอะไร แค่จะทดสอบว่าพลังเขาก้าวหน้าแค่ไหนแล้ว!”
เพิ่งจะพูดจบ เซี่ยงอวี้ก็ลงมาจากม้า พลังโกลาหลทะลักขึ้นมาทั่วร่าง
