ตั้งหลินมู่อวี่ให้ดำรงตำแหน่งสือฉางประจำหน่วยองครักษ์อินทรี เจ้าสามารถออกคำสั่งองครักษ์อวี้หลินสิบนายและทหารอวี้หลินร้อยนายได้ แต่ทุกเดือนต้องมีภารกิจออกลาดตระเวนล่าสัตว์ หวังว่าเจ้าทำได้สำเร็จอย่างราบรื่น”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
……
เมื่อหลินมู่อวี่หันหลังเดินจากไป ฉินอินเผยพระพักต์ที่ผิดหวัง เพราะพระองค์ทรงหวังว่าหลินมู่อวี่จะอยู่ในตำหนักเจ๋อเทียน น่าเสียดาย หลินมู่อวี่เลือกที่จะจากไป
ฉินเหลย ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน เฟิงจี้สิงตามเขาออกมาจากตำหนักเจ๋อเทียน ฉินเหลยขมวดคิ้วพูดขึ้น “อาอวี่ หน่วยองครักษ์อินทรีลำบากมาก อยู่กลางป่ากลางเขาทั้งปี ทั้งยังเป็นตำแหน่งที่ต่ำสุดในบรรดาองครักษ์อวี้หลิน ทำไมเจ้าถึงต้องการเป็นองครักษ์อินทรีนี่ด้วยล่ะ”
หลินมู่อวี่ส่ายหน้าพร้อมกล่าว “นิสัยข้าซื่อตรงเกินไป ไม่เหมาะที่จะอยู่ในตำหนักเจ๋อเทียน”
เฟิงจี้สิงยิ้มอยู่ด้านข้าง “เป็นองครักษ์อินทรีก็ดีเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องฝืน”
“ใช่แล้วพี่ฉินเหลย ข้ามีเรื่องจะขอร้อง”
“อืม เรื่องอะไรหรือ”
“เว่ยโฉวผู้นั้น หากเขาเต็มใจจะเข้ามาเป็นหน่วยอินทรี ท่านก็ย้ายเขามาอยู่กับข้า ได้หรือไม่”
“ได้สิ ไม่มีปัญหา!”
ด้านนอกพระตำหนัก ฉู่เหยายืนอยู่ไกลๆ จูงม้าสีขาวตัวหนึ่ง นางเดินยิ้มแย้มเข้ามา “อาอวี่ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม”
“อืม ไม่เป็นไรแล้วล่ะ”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนยิ้ม “เพียงแต่อาอวี่เลือกที่จะลดขั้นไปเป็นหน่วยองครักษ์อินทรี”
ฉู่เหยากะพริบตาปริบๆ “
