EP.144ถังหลันช่วยทูลขอร้อง
ยามดึก แสงดาวสาดส่องจวนขุนนางแห่งเมืองชีไห่ กระเบื้องเคลือบสะท้อนแสงดาวที่ระยิบระยับอยู่เต็มท้องฟ้า
“กุบกับ กุบกับ…”
ม้าวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ร่างอรชรควบม้าเข้ามาในจวน ทหารเฝ้าคุ้มกันสองนายรีบวิ่งออกไป “ผู้ใดกัน ถึงกล้าบุกรุกจวนเจ้าเมืองชีไห่เช่นนี้?!”
สาวน้อยบนหลังม้าปลดชุดคลุมลง ด้านในเป็นใบหน้าที่งดงาม ถังเสี่ยวซีนั่นเอง
“อ่า องค์หญิงซี!”
ทหารสองนายรีบทำความเคารพ กล่าว “องค์หญิง ทำไมถึงกลับมาที่เมืองชีไห่ดึกดื่นเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ และยังไม่ส่งข่าวล่วงหน้าด้วย”
สีหน้าถังเสี่ยวซีร้อนรน “ไม่ต้องพูดมาก ท่านปู่อยู่ที่ไหน”
“พักผ่อนอยู่ที่เรือนพ่ะย่ะค่ะ”
“นำข้าไป”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
เดินผ่านศาลากลางน้ำ ก็มาถึงเรือนของชางหลันกง ที่นี่กลับไม่หรูหรา เป็นแค่เรือนไม้ธรรมดาที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวริมทะเลสาบเท่านั้น ด้านในยังมีแสงไฟอยู่ ถังหลันคลุมกายด้วยชุดผ้าแพร กำลังอ่านตำราพิชัยสงครามที่ถืออยู่ในมือ หนวดและผมของเขาเป็นสีดอกเลา ใบหน้าชรามีความเหนื่อยล้า
“ก๊อก ก๊อก” เสียงเคาะประตูดังขึ้น ถังเสี่ยวซีที่อยู่ด้านนอกส่งเสียง “ท่านปู่ หลับหรือยังเจ้าคะ เสี่ยวซีกลับมาแล้ว”
ถังหลันพลันใจสั่นวูบ วางตำราในมือลง แล้วลุกขึ้นตรงไปที่ประตูห้อง เมื่อเปิดประตูออกก็เห็นถังเสี่ยวซียืนอยู่ใต้แสงจันทร์ เขาอดยิ้มไม่ได้ “เสี่ยวซี ทำไมกลับมาเมืองชีไห่เสียดึกดื่น เจ้าควรจะแจ้งให้ปู่ทราบล่วงหน้
