าก่อนถึงจะถูก!”
ถังเสี่ยวซีรีบเข้าไปดึงแขนถังหลัน ยิ้มพูด “ข้าก็อยากให้ท่านปู่ประหลาดใจไงล่ะเจ้าคะ”
“เช่นนั้นหรือ”
ถังหลันหรี่ตา ยิ้มพูด “คงจะไม่ใช่แค่มาให้ประหลาดใจ เจ้ากลับมาเมืองชีไห่เพื่อหลินมู่อวี่ล่ะกระมัง”
“เอ๋?”
ถังเสี่ยวซีตะลึง อ้าปากเล็กๆ ยิ้มเขิน “ที่แท้ท่านปู่ก็เดาไว้แล้ว…”
ถังหลันมองหลานสาวสุดที่รักด้วยแววตาอ่อนโยน ยิ้มกล่าว “ฮึ ปู่เองก็มีหูตาที่เมืองหลันเยี่ยนไม่น้อย เจ้ากับเจ้าหนุ่มที่ชื่อหลินมู่อวี่สนิทสนมกัน ข้ารู้ตั้งนานแล้ว เฮ้อ…หลานโตเป็นสาวแล้ว ต้องหาคนดูแล ปู่อย่างข้าควรจะเตรียมสินสอดไว้แต่เนิ่นๆ แล้วสินะ”
“ท่านปู่…”
ถังเสี่ยวซีขมวดคิ้ว “สินสอดช่างมันก่อนเจ้าค่ะท่านปู่ ข้าเป็นห่วงว่าตอนนี้เขาใกล้จะตายอยู่ในเจดีย์ทงเทียนแล้ว!”
“เจ้าเด็กนี่ทำลายหอเลี้ยงดู สังหารทหารรักษาพระองค์หลายนาย ทำร้ายทหารผู้ดูแลหอเลี้ยงดู โทษนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตายไปหลายครั้งแล้ว การเนรเทศเขาไปที่เจดีย์ทงเทียนนับว่าเป็นการลงโทษสถานเบาแล้ว” ถังหลันแววตาเย็นชาพร้อมกล่าวขึ้น “จะว่าไปเสินโหวเจิ้งอี้ฝานเองก็มีใจคิดจะสังหารหลินมู่อวี่ พวกเราตระกูลถังแห่งชีไห่ ไม่เข้าไปพัวพันได้จะดีกว่า”
ถังเสี่ยวซีเบะปาก น้ำตาคลอเบ้า “ท่านปู่ ในสายตาท่านมีแค่เรื่องอำนาจเท่านั้นหรือเจ้าคะ เสี่ยวซีชอบหลินมู่อวี่ ท่านไม่ทราบหรอกหรือเจ้าคะ”
ถังหลันก็ตกตะลึง สายตาเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้น ลูบผมสลวยของหลานสาวอย่างแ