EP.142ฉากหลอกลวง
“อ่า…”
มารโลหิตตกใจจนร้องออกมาเบาๆ ร่างที่อยู่บนหลังหมีโงนเงน ใบหน้าของเขาซีดลงเล็กน้อย คงเพราะถูกสองประทีประบำปีศาจโจมตีเข้าไปถึงดวงวิญญาณ
ฌาณสัมผัสของหลินมู่อวี่ค่อยๆ ออกมาจากในทะเลจิต และกลับเข้าร่างอีกครั้ง เขาผ่อนลมหายใจ สีหน้าดูไม่ค่อยดี มองมารโลหิตด้วยแววตาที่น่ากลัว “ทักษะการอ่านใจของเจ้าไม่ได้ผลแล้ว เจ้าคงใช้วิธีนี้ควบคุมชื่อกุ่ยขอบเขตนภาชั้นที่สามผู้นั้นกระมัง เจ้าคงคิดว่าจะใช้วิธีนี้ควบคุมข้าด้วยสินะ”
มารโลหิตทำใจให้สงบ ยิ้มบางๆ “เด็กน้อย เจ้าคิดมากไปแล้ว ข้าแค่อยากรู้เรื่องของเจ้าให้มากขึ้นเท่านั้นเอง หากข้าคิดจะสังหารเจ้า เมื่อครึ่งชั่วยามก่อนคงสั่งให้ชื่อกุ่ยสังหารเจ้าไปแล้ว ข้าว่าเจ้าเองก็น่าจะรู้ดี ชื่อกุ่ยสังหารเจ้าได้สบาย”
เรื่องนี้หลินมู่อวี่ไม่ปฏิเสธ พยักหน้าพร้อมพูดขึ้น “เช่นนั้นเจ้าต้องการให้ข้ามาที่ชั้นสามเพื่ออะไร”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าคือใคร” มารโลหิตยิ้มเล็กน้อย
“ใคร?”
“ข้าชื่อว่าฉินหง เป็นอนุชาของพระอัยกาจักรพรรดิองค์ปัจจุบันฉินจิ้น ทำไม เจ้าไม่เชื่ออย่างนั้นหรือ”
มารโลหิตยิ้มจางๆ พลันยกแขนขึ้น ทันใดนั้นโซ่สีทองปรากฏขึ้นที่กลางฝ่ามือ เป็นโซ่เทวะ ไม่มีอะไรที่พิสูจน์ได้ดีเท่าสิ่งนี้อีกแล้ว!
หลินมู่อวี่ตะลึงอยู่เงียบๆ “ในเมื่อท่านเป็นคนตระกูลฉิน ทำไมถึงถูกจองจำอยู่ในที่แห่งนี้กัน”
มารโลหิตหัวเราะ “เพราะความคิดต่างกัน ข้านำทหารสามแสนนายจากมณฑ
