ลทงเทียนคิดจะยึดครองเมืองหลันเยี่ยนขึ้นเป็นจักรพรรดิ แต่น่าเสียดายที่ไม่ใช่เวลาของข้า ทัพทหารแตกพ่าย จึงถูกเนรเทศให้มาอยู่ในเจดีย์ทงเทียน เจ้าหนู เมื่อครู่ที่ข้าเข้าไปในทะเลจิตของเจ้าก็เข้าใจบางสิ่งบางอย่าง เจ้าไม่ใช่คนของโลกนี้ เจ้าอยากจะกลับไปโลกเดิมไหมล่ะ”
หลินมู่อวี่ชะงักไปทันที เขามาจากโลกอีกใบหนึ่ง เรื่องนี้พูดให้ใครฟังก็ไม่มีใครเชื่อ แต่มารโลหิตมีวิชาอ่านใจ เขาจึงเข้าใจได้
เห็นท่าทางตื่นตระหนกของหลินมู่อวี่ มารโลหิตอดยิ้มไม่ได้ “พ่อของเจ้า หลินซุ่นตอนนี้คงคิดถึงเจ้ามากแล้วกระมัง แถมโลกเดิมของเจ้ามีสีสันขนาดนั้น ควบม้าบุกตะลุย และมิตรภาพพี่น้องในเกม ชีวิตกลางคืนที่เต็มไปด้วยสีสัน ดีเจคนสวยซูซานที่ผับซูเหออาจกำลังคิดถึงเจ้าอยู่ก็ได้ หรือว่าเจ้าตัดใจได้อย่างนั้นหรือ ไม่อยากกลับไปหรือไง”
“ข้าก็คิดอยู่…” เขากล่าวเสียงทุ้ม
มารโลหิตหัวเราะฮ่าๆ “แต่ข้ามีวิธี บางทีอาจจะทำให้เจ้าทะลุมิติ กลับไปยังโลกเดิมของเจ้าได้ เพียงแต่ข้าขอถามเจ้าสักหน่อย เจ้ายินดีรับความช่วยเหลือจากข้าหรือไม่”
หลินมู่อวี่รีบสงบใจทันที ทักษะชีพจรวิญญาณยังคงแผ่ออกมาในทะเลจิตเพื่อป้องกันไม่ให้มารโลหิตอ่านความคิดของตนต่อได้ เขายิ้มเล็กน้อยก่อนพูดขึ้น “ช่วยข้ากลับโลกเดิม มีประโยชน์อะไรต่อท่านหรือ”
“ทำไมต้องมีประโยชน์ด้วยเล่า ข้าอยู่ในเจดีย์ทงเทียนมาเกือบจะร้อยปี ยังมีอะไรที่วางลงไม่ได้อีกหรือ ขอแค่ช่วยเจ้าได้ ข้าก็ยิน
