EP.140ปีศาจหนาม
หลินมู่อวี่โยนศพทิ้งไว้บนพื้น จากนั้นกลับไปลากศพของวานรหินทั้งสามตัวขึ้นไป กองไว้ด้วยกัน กระบี่เหลียวหยวนปล่อยธาตุไฟออกมาเผาศพเหล่านั้นจนหมด หากปล่อยให้พวกมันเน่าเองละก็ กลิ่นอายจากศพอาจทำให้ตัวเขาป่วยได้ ถึงตอนนั้นคงไม่ต้องรอให้คนอื่นลงมือ เกรงว่าเขาก็คงตายไปก่อนแล้ว
……
มองไปยังบันไดหินที่เป็นทางขึ้นไปยังชั้นสาม มันว่างเปล่า แต่ความรู้สึกจากฌาณสัมผัสที่ส่งกลับมาไม่เหมือนกัน บนขั้นบันไดนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัว
หลินมู่อวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หยิบหินก้อนหนึ่งขึ้นมาแล้วใช้แรงขว้างออกไป
“ปัง!”
ก้อนหินกลายเป็นผุยผงในพริบตา คลื่นสีแดงกระแทกออกมา บนขั้นบันไดมีม่านสีแดงเลือดอยู่จริงๆ ด้วย มิน่าฌาณสัมผัสของตนถึงตรวจสอบไม่ได้ว่าชั้นที่สามมีอะไรอยู่
ในเวลานี้เอง เสียงอันน่าสะพรึงกลัวดังมาจากชั้นสาม “เจ้าอยากจะดูข้าหรือ เช่นนั้นก็มาสิ เฮอะๆๆ…”
เสียงนี้ราวกลับปีศาจจากขุมนรกอเวจี ชวนให้ขนลุกขนพอง
หลินมู่อวี่ถึงแม้จะบ้าบิ่น แต่ก็รู้ขอบเขต เขาไม่คิดจะไปรนหาที่ตายถึงชั้นสาม จึงไม่ตอบและหันหลังกลับลงไปที่ชั้นหนึ่ง ฌาณสัมผัสไม่อาจผ่านม่านพลังได้ จึงไม่อาจตัดสินได้ว่าพลังของศัตรูสูงต่ำขนาดไหน อย่าไปลองเลยดีกว่า
“แอ๊ด…”
ช่องประตูขนาดเล็กบนประตูเหล็กเปิดออก ห่ออาหารหนักๆ ถูกนำมาวางไว้ตรงนั้น ในนั้นล้วนเป็นเล่าปิ่ง (ของกินที่มีลักษณะเป็นแผ่นแป้งบางๆ ของจีน) ซึ่งเป็นเสบียงของท
