่บ!”
ปราณยุทธ์พุ่งกวาดผ่านพื้น ความเร็วนั้นพัดเป่าให้เห็นเงาร่างสายหนึ่ง เป็นดังคาดว่าผู้ที่มาเยือนนั้นเร้นกายมา นั่นเป็นร่างที่ผอมเป็นอย่างมาก ในมือถือมีดสั้นสองเล่ม มีรูปหน้าที่มองดูแล้วบิดเบี้ยวแปลกประหลาด เหมือนกับหน้าลิงอัปลักษณ์ และถึงแม้หนวดเคราจะไม่ยาว แต่ทุกเส้นก็ดูคล้ายกับหนามเหล็กที่แทงทะลุผิวหนังออกมา
โชคดีที่ทักษะชีพจรวิญญาณสัมผัสได้ มิเช่นนั้นเกรงว่าคงถูกคนผู้นี้ลอบโจมตีเข้าให้แล้ว
“เจ้าเป็นใคร” หลินมู่อวี่กำกระบี่ไว้ในมือ เอ่ยถามเสียงเรียบ
ผู้มาเยือนกลับเอาแต่เลียริมฝีปาก ลักษณะท่าทางอัปลักษณ์จนบอกไม่ถูก “หลายปีมาแล้วที่ไม่มีคนถูกส่งเข้ามายังเจดีย์ทงเทียนแห่งนี้ ข้ายังคิดไปว่าจักรวรรดินั้นสงบสุขแล้ว คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะมีคนใหม่มายังที่นี่ เฮอะ เฮอะ เด็กน้อยเอ๋ย เจ้าเป็นเพียงแค่เหยื่อของข้าก็เท่านั้น รอเจ้าไปถึงนรกแล้วค่อยถามก็แล้วกันว่าข้าเป็นใคร!”
ขณะพูดเขาก็ซัดมีดสั้นออกมาในทันใด บนแขนมีแสงสีขาวเปล่งออกมา นั่นมันปราณยุทธ์!
เป็นยอดฝีมือขอบเขตนภาอีกแล้ว!
ถึงแม้มีดสั้นจะสั้น แต่ปราณยุทธ์ที่โจมตีออกมากลับมีความยาวถึงสองเมตร หลินมู่อวี่รีบตั้งรับ กำแพงน้ำเต้าโผล่ขึ้นขวางอยู่ที่หน้าอก ต้านทานการโจมตีของคู่ต่อสู้ เขารู้สึกเลือดลมปั่นป่วน ปราณยุทธ์ของผู้มาเยือนนั้นแข็งแกร่งกว่าของเขาเสียอีก!
“เกร้ง เกร้ง เกร้ง!”
การโจมตีของมีดสั้นถูกกระบี่เหลียวหยวนปัดออก หลินมู่อวี่เล็งหา
