จังหวะแล้วถีบออกไปเต็มแรง ปราณยุทธ์รวมอยู่ที่รองเท้า เขาเตะอีกฝ่ายจนกระเด็นออกไปหลายก้าว กระบี่เหลียวหยวนสะบัดออก ระเบิดการโจมตีออกไปห้าครั้งในพริบตา นี่เป็นเคล็ดความเร็วของกระบี่วายุ โจมตีอย่างรวดเร็วจนคู่ต่อสู้ไม่ทันได้ตั้งตัว
แต่นักฆ่าที่ซูบผอมเบื้องหน้าผู้นี้ไม่ใช่คนอ่อนแอ สายตาเขาดีเยี่ยม พลิกข้อมือนิดเดียวมีดสั้นก็ร่ายระบำราวกับผีเสื้อ สลายการโจมตีของหลินมู่อวี่ แต่หลังจากนั้นเขาก็เผยสีหน้าตกใจออกมา เขานึกไม่ถึงมาก่อนเลยว่าเด็กหนุ่มที่เพิ่งจะถูกส่งเข้ามาในเจดีย์ทงเทียนจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
“เปรี๊ยะ…เปรี๊ยะ…”
สายฟ้าเป็นประกายขึ้น หลินมู่อวี่เขวี้ยงกระบี่เหลียวหยวนออกไป ใช้สายฟ้าบังคับกระบี่ให้พุ่งไปทางศัตรู นักฆ่าตกใจ เขาไม่เคยเห็นการโจมตีแบบนี้มาก่อน ได้แต่ยกมีดสั้นขึ้นปัดป้องอย่างรวดเร็ว แต่ทั้งแขนของเขากลับเกิดอาการชามาก พลังโจมตีของหลินมู่อวี่นั้นรุนแรงเหลือเกิน
“แม่งเอ้ย!”
เขาคำรามออกมาด้วยโทสะ “ภูตราตรี!”
ในความมืด วิญญาณยุทธ์ของเขาปรากฏขึ้นมา มันคล้ายกับก้อนสสารสีดำเกาะเกี่ยวอยู่รอบกายนักฆ่า จากนั้นมิติก็ดูบิดเบี้ยวกลายเป็นความมืดมิด ส่วนร่างของนักฆ่าก็หายไปอีกครั้ง หลินมู่อวี่ตะลึง ในที่สุดเขาก็รู้สักทีว่าทำไมคนผู้นี้ถึงล่องหนได้ ที่แท้เขาก็อาศัยพลังจากวิญญาณยุทธ์มาบังตา
หลินมู่อวี่รีบใช้ทักษะชีพจรวิญญาณทันที สัมผัสคลื่นความเคลื่อนไหวทุกอย่างรอบตัว ขอเพียงอีกฝ่ายจู่โจ
